Odszyfrowano starożytne pisma, co doprowadziło do powstania fascynującej teorii, która rzuca wyzwanie nam jako rasie. Prawie 3.9 miliarda lat temu nasze Astro Słońce, dzięki swojej sile grawitacyjnej, przyciągnęło planetę intruza do naszego układu planetarnego. Była to czerwonawa planeta o kolosalnych rozmiarach, którą możemy porównać jedynie z potężnym Jowiszem, Sumerowie nazywali ją Nibiru, „planetą przecinającą”.
Gwiazda, która uformowała się w innym układzie słonecznym, przeniknęła naszego gościa przez nasze słońce. Zbaczając ze swojej orbity, Nibiru spowodował bezprecedensową kosmiczną katastrofę, ponieważ znajdował się na kursie kolizyjnym z innym kolosem, planetą zwaną Tiamat, wodną gwiazdą złożoną z wielkich oceanów. Ten ostatni miał 11 satelitów, z których największy nazywał się Kingu (Księżyc).
W tamtym czasie w naszym Układzie Słonecznym było tylko 8 planet, które Sumerowie nazywali w ten sposób: Mummu (Merkury), Lahamu (Wenus), Lahmu (Mars), Tiamat, Kishar (Jowisz), Anshar (Saturn), Anu (Uran) i EA (Neptun). W tekstach słońce nazywało się „Apsu”. Wygląda na to, że niektóre planety powstały z innych większych ciał niebieskich, inne utrzymują, że Uran i Neptun pochodzą z chmury powstałej w pierścieniach Saturna.
Kiedy Nibiru przeleciała w pobliżu Anshara (Saturna), uruchomiła jednego ze swoich satelitów swoim polem grawitacyjnym i przeniosła go na obrzeża Układu Słonecznego, satelita ten był znany jako „Gaga”, nasz obecny Pluton. Później, zderzenie niewyobrażalnych rozmiarów pomiędzy Nibiru i Tiamat pozostawiłoby tę ostatnią bez życia i rojącą się bez celu po Układzie Słonecznym. Po 3,600 latach Nibiru powróci do układu, aby przekroczyć go pomiędzy Marsem a Jowiszem, podczas drugiego najazdu zderzy się ponownie z masą już dotkniętej Tiamat, tym razem dzieląc ją na dwie części.
Jedna z nich inkarnowałaby naszą obecną planetę Ziemię, druga stałaby się pierścieniem asteroid oddzielających gwiazdy wewnętrzne od zewnętrznych. Ki (ląd poniżej), który cieszyłby się ciepłymi promieniami Apsu i świetlistymi nocami dzięki Kingu, księżycowi.
Anunnaki liczyli rok nibiruański jako Shar, co w czasie ziemskim wynosiłoby 3,600 lat, tak długo, jak Nibiru dokonuje kompletnej rewolucji poprzez swoją natrętną orbitę wokół naszego Układu Słonecznego. Ale oczywiście dla Anunnaki z Nibiru te 3,600 lat oznaczałoby tylko jeden rok w ich kalendarzu.
Ale co NASA ukrywa o powrocie Nibiru? Czy zbliża się wielki kataklizm? Czy są jakieś aktualne dowody na ich możliwy powrót? Systematyczna dezinformacja, na którą narażają nas media głównego nurtu, dodana do blokady pochodzącej z niektórych agencji państwowych, stawia nas w niezwykłym stopniu podatności na prawdziwość rzeczywistości, która nas przecina.
Widok dwóch „słońc” w niektórych częściach planety, obserwatorium na Hawajach obserwujące wschód słońca z jasną planetą, która nie jest oficjalnie rozpoznawana, grzmiące dźwięki w różnych częściach globu dochodzące z góry, zdziwiły nawet najbardziej sceptycznych.
Istnieje wiele teorii, wiele hipotez, ale ogrom nieznanego jest równie przytłaczający, co konkretny.
Gliniane tabliczki z pismem klinowym znalezione w Iraku
W tekstach tych zapisana jest prawdziwa historia i pochodzenie człowieka. Zmarły specjalista od języków Zecharia Sitchin, który ponad 30 lat swojego życia poświęcił tłumaczeniu tych sumeryjskich tablic, aby w 1976 roku opublikować swoją książkę „Dwunasta planeta”. Sitchin odszyfrował teksty i odkrył, że Sumerowie wiedzieli o istnieniu wszystkich planety w Układzie Słonecznym.
Obejmuje to dwunastą gwiazdę zwaną Nibiru „planetą przecinającą”, której eliptyczna orbita zbliżała się do Ziemi co 3,600 lat. Jej mieszkańcy, Anunnaki, przybyli na ziemię tysiące lat temu w poszukiwaniu złota i minerałów. Różne pisma wyraźnie stwierdzają, że dzięki zaawansowanej inżynierii genetycznej to oni dali początek rasie ludzkiej.
Jest to historia ignorowana przez oficjalną naukę, ponieważ jej przyjęcie oznaczałoby nieważność teorii ewolucji Darwina, której podstawy są nie do udowodnienia, ale ślepo akceptowane przez system. Zasada oparta na manipulacji, aby ukryć dowody naszego pozaziemskiego pochodzenia.
Naukowcy i archeolodzy zaryzykowali karierę, aby ujawnić zabronioną nam historię. Sumeria, najstarsza kultura na świecie, dostarczyła wielu tekstów i dowodów, w otwartości każdej jednostki, aby zaakceptować lub nie teorię, kto był prawdziwym twórcą ludzkości.
Sumeryjscy bogowie
Na czele triady sumeryjskich bogów stał AN (Bóg nieba), był on królem bogów, który rządził z nieba, ustanawiając prawa na ziemi. Ożeniony z Antu, miał dwóch synów, Enlila i Enki, którzy walczyli ze sobą o sukcesję na tronie. AN był reprezentowany przez gwiazdę, a Sumerowie czcili go w mieście Ku.
Enlil (Bóg wiatru i burz) był najwyższym bogiem Sumeru, gniewną istotą, która służyła jako kanclerz wojskowy. Arogancki i dyktatorski, interesował się tylko nowymi podbojami na ziemi, aby móc rządzić. Enlil nienawidził ludzi, trzykrotnie próbował zniszczyć rasę ludzką, z których najpopularniejszą była powszechna powódź.
Jego rywalizacja z Enki polegała na tym, że obaj byli dziećmi różnych matek, ale ponieważ Enlil był synem Antu, był on przymusowym następcą tronu. Jej symbolami była korona i siedem gwiazd „Plejady”. Jego ośrodek kultowy znajdował się w mieście Nippur, gdzie posiadał tak zwane „oko badające ziemię”.
Enki (Pan ziemi i Bóg wód i mórz) był naukowcem i inżynierem o wielkiej wiedzy z zakresu inżynierii genetycznej. Dzięki której projektuję i tworzę człowieka, manipulując DNA, aby go ulepszać różnymi próbami. Był jedynym sumeryjskim bogiem, którego można było uznać za dobroczynnego dla ludzkości, wyróżniał się swoją mądrością i duchową filozofią. To on przekazał wiedzę starożytnemu człowiekowi.
Oferował swoje nauki w zakresie rolnictwa, astronomii, astrologii, był świetnym inżynierem morskim, zdolnym do manipulowania ciekami wodnymi, by zaopatrywać spragnione ludy. Jako twórca człowieka Enki czuł szczególne oddanie ludzkości, jego intencje i pragnienia zostały skierowane na poprawę jakości życia na ziemi. Niejednokrotnie ryzykował własnym życiem, aby chronić ziemię przed atakiem innych bogów, którzy jedynie dążyli do jej zniszczenia.
Przybycie Anunnaki
Pierwsza wyprawa Anunnaki, która dotarła na ziemię, według tabliczek, składała się z 50 Anunnaki dowodzonych przez Enki, wysłanych na ziemię przez jego ojca AN. Ideą tej podróży było nic innego jak utworzenie portu kosmicznego w Zatoce Perskiej, w celu zbudowania dużej rafinerii do wydobycia złota i minerałów. Anunnaki stanęli przed poważnym problemem w swoim ekosystemie, na planecie Nibiru promienie ultrafioletowe słońca z ich galaktyki powodowały spustoszenie ze względu na ich słabą warstwę ozonową, potrzebowali złota do przetrwania.
Enki poprosił ojca o pozwolenie na budowę pierwszego miasta w południowej Mezopotamii. Nazywał się Eridu, co oznacza „dom zbudowany w oddali”. Pierwsza wyprawa w poszukiwaniu złota nie powiodła się, Enki wrócił na Nibiru, a Enlil podjął teraz kolejną próbę.
Tym razem było to w Abzu, „pierwotnym źródle”, które tym razem w Afryce Północnej miało przyjąć 600 Anunnaki. Według tablic, ludzie, którzy przybyli z nieba, założyli w sumie 7 baz operacyjnych w południowej Mezopotamii. Zecharia Sitchin odkrył, że miasta te były strategicznie zlokalizowane, aby przyjmować statki kosmiczne przybywające z Nibiru.
Ninhursag (Bogini Matka Ziemi) pojawiła się na scenie, aby uwieść jednego ze swoich dwóch braci, Enlila lub Enki, ponieważ gdyby któryś z nich dał im syna, zostałaby następczynią tronu. Ninhursag utrzymywała relacje z obydwoma, rodząc wiele dzieci.
Stworzenie człowieka
W miarę jak Enki kontynuował wydobycie minerałów, osoby odpowiedzialne za tę misję zaczęły się organizować, aby zaprotestować przeciwko niehigienicznym warunkom pracy. „Jesteśmy astronautami, a nie górnikami-niewolnikami” – narzekali w kółko.
Kiedy Enlil udał się do kopalni na rutynową inspekcję, wybuchł bunt. Górnicy Anunnaki zorganizowali zamieszki, spalili swoje narzędzia i przybyli do domu Enlila. Wtedy ten ostatni skontaktował się ze swoim ojcem AN, aby poinformować go, że dostawy złota zostały odcięte, kopalnie zamknięte, a Anunnaki odmówili wykonania rozkazów.
Suwerenny AN przychylił się do wniosków swoich podwładnych o zawieszeniu działalności górniczej. To tam Enki powiedział: „Stworzymy człowieka, do którego będzie można wstawić gen Anunnaki”. Pomyślał o homu erectus, prymitywnym mieszkańcu, który myślał jak hybryda, aby móc krzyżować geny obu gatunków.
To tam zmienił prawa życia, wciąż nieświadomy końca, jaki mógł przynieść ten eksperyment. Rada zatwierdziłaby tę inicjatywę i argumentowała: „Stwórz LULU (prymitywnego niewolnika) i pozwól mu cierpieć jarzmo Anunnaki”. Ustalono bardzo krótkie terminy i wraz z jego siostrą Ninhursag, genetyką, mieli rozpocząć pracę. Wzięli samicę hominida, aby wyodrębnić komórkę jajową i zapłodnić ją nasieniem młodego Anunnaki. Po zapłodnieniu wszczepiono ją ponownie samicy Anunnaki. Powtórzyliby ten proces z tak zwanymi boginiami prokreacyjnymi, które dawałyby mężczyznom i kobietom o bardzo ograniczonych zdolnościach umysłowych coś, co warunkowałoby prawidłowe użycie narzędzi.
Dlatego Enki zamykał się w swoim laboratorium w Eridu, aby być perfekcyjnym „homo sapiens”jego celem było uczynienie go bardziej długowiecznym i inteligentnym, do tego używał własnego nasienia. Tam narodzi się „Adapa”, którego teksty biblijne określą jako Adama, który miał zdolność rozmnażania się. To rozwścieczyło Enlila, który tylko dążył do idei człowieka jako podmiotu siły, bez rozumowania i bez możliwości stania się liczebnym.
Bogowie opuścili górnictwo, aby nauczyć ich uprawiać pola, recytować poezję, tańczyć i śpiewać dla nich. Tak było do czasu, gdy niektórzy mężczyźni zostali wyświęceni na kapłanów, aby mieli swoją działalność wewnątrz świątyń, czcząc bogów. Każdy Anunnaki karmił swój egocentryzm, aby być czczonym jako bóg, wszystko, co wiemy o tych kosmicznych zwiedzających, było dzięki odkryciu około 25,000 445 glinianych tabliczek, które szczegółowo opisują, w jaki sposób ta pozaziemska cywilizacja przybyła na Ziemię ponad 300 tysięcy lat temu, tworząc człowieka będąc genetycznie około XNUMX tys.
Kim byli Anunnaki? Wiemy, że chociaż uważano ich za bogów, nie byli nimi centralnie, ani aniołami ani demonami. Możemy je zdefiniować jako zaawansowaną cywilizację opartą na fizyce i technologii, zdolną do przekraczania płaszczyzn wymiarowych i galaktyk.
Czy Jezus był Anunnaki? Co ukrywała przed nami Biblia? Ile wiemy o naszych początkach jako rasy ludzkiej?
Gdyby świat przyjął teorię Anunnaki, zachodni monoteizm, religijna kontrola nad państwem zostałaby unieważniona, uprzedzenia w teorii ewolucji Darwina zostałyby rozpalone, a nasze rozumienie siebie i naszego miejsca uległoby całkowitej zmianie. wszechświat. Kłamałaby jedna z wielu odpowiedzi, dlaczego ta historia została wymazana i zignorowana, zmodyfikowana i przekształcona w niemal mitologiczną powieść.
