Rozpadające się średniowieczne teksty zwykle nie wywołują wielu dyskusji w Internecie, ale Manuskrypt Voynicha, który jest bardzo dziwny i trudny do zrozumienia, stanowi wyjątek. Tekst, napisany w języku, którego jeszcze nie złamano, od setek lat intryguje naukowców, kryptografów i detektywów-amatorów.
A w zeszłym tygodniu głośno było o artykule w Times Literary Supplement autorstwa historyka i scenarzysty telewizyjnego Nicholasa Gibbsa, który powiedział, że rozwiązał zagadkę Voynicha. Gibbs uważał, że tajemniczy napis był przewodnikiem po zdrowiu kobiety, a każdy z jego znaków był skrótem średniowiecznej łaciny. Gibbs powiedział, że wymyślił dwie linijki tekstu i na początku jego praca była chwalona.
Niestety, eksperci i fani szybko znaleźli błędy w teorii Gibbsa. Lisa Fagin Davis, szefowa Medieval Academy of America, powiedziała Sarah Zhang z Atlantic, że dekodowanie tekstu Gibbsa nie ma sensu. Najnowszy pomysł na temat tego, co mówi Manuskrypt Voynicha i skąd się wziął, mógł nie być słuszny, ale nie jest też najbardziej szalony.
Ludzie mówili, że rękopis został napisany przez starożytnych Meksykanów, Leonarda da Vinci, a nawet kosmitów. Niektórzy twierdzą, że książka jest przewodnikiem przyrodniczym. Niektórzy twierdzą, że to wyrafinowane kłamstwo. Dlaczego Voynich był tak trudny do zrozumienia i podziałów przez lata? Oto najlepsze rzeczy, które powinieneś wiedzieć o książce:
Jest podzielony na cztery bardzo dziwne części.
Michael LaPointe pisze w Paris Review, że książka zaczyna się od rozdziału o ziołach. Ta sekcja zawiera kolorowe rysunki roślin, ale ludzie wciąż określają, jakie to rośliny. Następna część dotyczy astrologii. Ma składane zdjęcia wykresów gwiazd, które wydają się pasować do znanego kalendarza.
Koła astrologiczne są pokryte małymi rysunkami nagich kobiet, aw następnym rozdziale poświęconym balneologii nagie rysunki oszalały. Są zdjęcia nagich kobiet kąpiących się w zielonym płynie, popychanych strumieniami wody i trzymających w dłoniach tęcze.
Niektórzy uczeni uważają, że jedno zdjęcie przedstawia parę jajników z dwiema nagimi kobietami. I wreszcie, jest sekcja o tym, jak działają narkotyki. Ma więcej rysunków roślin, a następnie stron zapisanych w niejasnym języku rękopisu zwanym Voynichese.
Pierwsi właściciele rękopisu również potrzebowali pomocy w zrozumieniu.
Davis pisze na swoim blogu Manuscript Road Trip, że Voynich po raz pierwszy pojawił się w historii pod koniec XVII wieku. Rudolf II z Niemiec zapłacił za księgę 1600 złotych dukatów, ponieważ sądził, że została napisana przez Rogera Bacona, angielskiego naukowca żyjącego w XIII wieku.
Wtedy zdobył go alchemik z Pragi, Georgius Barschius. Nazwał to „pewną zagadką Sfinksa, która właśnie zajmowała miejsce”. Johannes Marcus Marci, zięć Barschiusa, otrzymał rękopis po śmierci Barschiusa. Wysłał go do egipskiego specjalisty od hieroglifów w Rzymie, aby pomógł mu zrozumieć treść tekstu.
Rękopis zaginął przez 250 lat, aż do 1912 roku, kiedy to kupił go polski księgarz Wilfrid Voynich. Voynich nie chciał powiedzieć, kto był właścicielem rękopisu przed nim, więc wielu ludzi myślało, że napisał go sam. Ale po śmierci Voynicha jego żona powiedziała, że kupił książkę od jezuickiego kolegium we Frascati, niedaleko Rzymu.
Niektórzy z najlepszych kryptologów na świecie próbowali rozszyfrować tekst, ale nie udało im się.
Sadie Dingfelder z Washington Post mówi, że William Friedman, pionier kryptolog, który złamał japoński kod podczas II wojny światowej, spędził lata zastanawiając się, jak odczytać manuskrypt Voynicha. LaPointe z Paris Review mówi, że doszedł do wniosku, że była to „wczesna próba zbudowania sztucznego lub uniwersalnego języka typu a priori”.
Chociaż nikt nie wie, skąd pochodzi Voynichese, nie wydaje się to być nonsensem. W 2014 roku brazylijscy naukowcy wykorzystali złożoną metodę modelowania sieci, aby wykazać, że wzorce językowe w tekście są podobne do tych w znanych językach. Jednak naukowcom nie udało się przetłumaczyć książki.
Datowanie węglowe wykazało, że Voynich powstał w XV wieku.
Testy przeprowadzone w 2009 roku wykazały, że pergamin powstał prawdopodobnie między 1404 a 1438 rokiem. Davis mówi, że te wyniki wykluczają kilka osób, o których mówiono, że są autorami manuskryptu. Angielski naukowiec Roger Bacon zmarł w 1292 roku. Przyszedł na świat dopiero w 1452 roku. A Voynich urodził się długo po napisaniu tej dziwnej księgi.
Rękopis jest dostępny online, więc możesz go sprawdzić w wolnym czasie.
Rękopis jest teraz przechowywany w Beinecke Rare Book & Manuscript Library w Yale. Dla bezpieczeństwa jest zamknięty w skarbcu. Jeśli chcesz spróbować swoich sił w zawsze tajemniczym Voynichu, możesz znaleźć pełną cyfrową kopię online. Ale ostrzegam: królicza nora Voynicha schodzi daleko w dół.
