W 1964 roku w Chinach dokonano zaskakującego odkrycia – grobowca zawierającego szczątki setek koni, starannie ułożone w rzędy. Tak złożony pochówek i duża ofiara jednoznacznie wskazywały, że grób należał do osoby zajmującej wysokie miejsce w społeczeństwie. Wkrótce okazało się, że grobowiec należał do księcia Jing z Qi, a szczątki konia były niestety ofiarą złożoną na jego cześć. Teraz wznowiono wykopaliska w starożytnym dole ofiarnym, a archeolodzy mają nadzieję poznać więcej tajemnic dotyczących pochówku, historii i skali armii w okresie przed Qin.
Duke Jing, syn konkubiny
Od 547 do 490 pne państwem Qi rządził książę Jing z Qi. Duke Jing otrzymał imię Lü Chujiu przy urodzeniu, a jego rodowe imię brzmiało Jiang. Duke Jing to tytuł, który zdobył po śmierci. Książę urodził się w konkubinie księcia Linga z Qi i miał starszego przyrodniego brata o imieniu Duke Zhuang. Ich ojciec zmarł w 554 pne, a jego następcą został książę Zhuang.
Cui Zhu, potężny minister, wspierał księcia Zhuanga, dopóki książę Zhuang nie miał romansu z żoną Cui Zhu. W rezultacie Chi Zhu zabił księcia Zhuanga w 548 pne. Po śmierci brata książę Jing objął tron. Z księciem Jingiem na tronie, Cui Zhu i szlachcic Qing Feng przejęli kontrolę nad państwem jako współpremierowie. Po wielu zawirowaniach w stanie Qi spowodowanych niepokojami między Cui Zhi i Qing Feng, książę Jing mianował Yan Ying na premiera, rozpoczynając w ten sposób okres pokoju i dobrobytu dla stanu Qi.
Śmierć księcia prowadzi do zamachu stanu
Duke Jing był żonaty z księżniczką Yan Ji ze stanu Yan. Ich syn został następcą tronu Qi, chociaż zmarł za panowania księcia Jinga. Duke Jing miał co najmniej pięciu innych dorosłych synów – być może więcej – ale wybrał swojego najmłodszego syna, księcia Tu, na nowego następcę tronu. Książę Tu urodził się z matki o niskim statusie i był jeszcze młodym chłopcem, kiedy został następcą tronu. Aby zapewnić sobie wsparcie, książę Jing nakazał ministrom klanów Guo i Gao wsparcie księcia Tu. Pozostali synowie księcia zostali zesłani do odległego miasta Lai. Wkrótce potem książę Jing zmarł w 490 pne. Chociaż książę Tu został osadzony na tronie, kilka klanów dokonało zamachu stanu, a syn księcia Jing, książę Yangsheng, został sprowadzony z powrotem, aby przejąć tron. Zabił księcia Tu i stał się znany jako książę Dao z Qi.
Ofiarna jama dla koni w grobowcu Jinga
Książę Jing z Qi został pochowany w Yatou w dystrykcie Linzi w Zibo w prowincji Shandong. Po północnej stronie grobowca archeolodzy odkryli pochówek ofiarny 145 koni w dole o długości 215 metrów, otaczającym grobowiec z trzech stron.
Kilka lat później w grobowcu znaleziono kolejne 106 szkieletów koni, co zwiększyło ich liczbę do 251. Uważa się, że konie były młode, w chwili składania ich w ofierze miały od 5 do 7 lat.
Uważa się, że koniom podawano alkohol, aż straciły przytomność, a następnie uderzano je w głowę. Wykopaliska zostały wstrzymane w 2003 roku z powodu nieodpowiednich przygotowań, ale archeolodzy oszacowali wówczas, że na cześć księcia Jinga może być pochowanych jeszcze do 600 koni, a także 30 psów, dwie świnie i sześć innych udomowionych zwierząt. Podczas gdy w Chinach odkryto inne szczątki koni ofiarnych, jest to zdecydowanie największe.
Uruchomiono nowe wykopaliska
Po 16-letniej przerwie prace wykopaliskowe przy grobowcu księcia Jing zostały wznowione, a eksperci w końcu będą mogli potwierdzić liczbę pochowanych tam koni.
Agencja informacyjna Xinhua ujawniła, że podczas pierwszych wykopalisk odkryto ponad 3,000 reliktów kulturowych, a oczekuje się, że w ciągu następnych 8 miesięcy zostanie znalezionych więcej, gdy archeolodzy wznowią eksplorację.
Miejsce, w którym znajduje się Grobowiec Księcia Jinga z Qi, mieści obecnie muzeum i jest Narodowym Miejscem Historyczno-Kulturalnym. Rozważane jest wpisanie go na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Szczątki konia są niesamowitym znaleziskiem, ponieważ trudno sobie wyobrazić złożoność ofiary o tak dużej skali. Według zapisów historycznych książę Jing był zauroczony końmi, co wskazuje, że ofiara ta została złożona jako gest wielkiego honoru wobec upadłego króla.
