„Nebra Sky Disk” to prehistoryczna mapa gwiezdna stworzona w Niemczech około 1600 r. p.n.e. Ilustruje wiele ważnych aspektów nieba (słońce, księżyc i gwiazdy). Jedna z najbardziej intrygujących cech dotyczy dwóch złotych łuków biegnących wzdłuż krawędzi Dysku.
Każdy łuk obejmuje kąt 82°, dokładnie przedstawiając kąty między przesileniem letnim i zimowym. W rezultacie dysk nieba jest pierwszym w Europie ruchomym reliktem przedstawiającym cykle słoneczne.
Być może najbardziej intrygującą cechą jest skupisko siedmiu kropek na górze dysku (pomiędzy symbolami słońca i księżyca), które ma symbolizować konstelację Plejad. Masa gwiazdy jest często znajdowana na skandynawskich petroglifach, co wskazuje, że była to znaczący emblemat dla narodu germańskiego.
Żadne inne ustawienie gwiazd na dysku nie odpowiada konstelacjom na nocnym niebie. Wskazuje to, że przedmiot nie był używany jako mapa gwiezdna, ale raczej jako symboliczna reprezentacja wszechświata. Czy jest więc możliwe, że dysk przedstawia jakąś niebiańską narrację?
Plejady były znane jako „gwiazda gwiazd” w Babilonie i były uważane za królewską część nocnego nieba. Starożytni Egipcjanie uważali, że jest to manifestacja bogini Neith, „boskiej pani niebios”. Plejady były siedmioma córkami Tytanów w mitologii greckiej (Atlas i Pleione). Ze względu na sposób, w jaki gwiazdy unosiły się na niebie, ich nazwy oznaczały „żeglujące”.
Nawiązując do tego żeglarskiego motywu, na mapie znajduje się kolejny znak morski. Niektórzy naukowcy uważają, że trzecia krzywa na dole dysku przedstawia łódź słoneczną, mitologiczny emblemat rozpowszechniony w mitologii egipskiej i nordyckiej.
Ra był bogiem słońca w starożytnym Egipcie, o którym mówiono, że podróżuje po niebie w łodzi solarnej. W ciągu dnia jego statek płynął po niebie, dając światło Ziemi. Wieczorem zniknął za horyzontem, tworząc ciemność, by powrócić następnego dnia. To wydarzenie reprezentowało śmierć i odrodzenie boga słońca.
Niebiańską postać z gwiaździstą koroną stojącą na łodzi można zaobserwować w niektórych skandynawskich sztukach naskalnych (wyrzeźbionych ok. 1700 r. p.n.e.). W przeciwieństwie do Boga Słońca, który codziennie wschodzi i zachodzi, ta skandynawska istota była związana z Plejadami (konstelacja pokazana po lewej stronie obrazu), co oznaczało, że wschodziła na wiosnę (pora regeneracji) i ponownie zachodziła w jesień (czas żniw).
Słoneczny/kosmiczny bóg płonie życiem na niebie w obu mitologicznych przedstawieniach, ostatecznie zatapiając się poza horyzont, wskazując rodzaj niebiańskiej śmierci.
Podsumowując: Symbol słońca po lewej stronie mapy nieba może symbolizować wschody i zachody słońca, reprezentując cykl nocy i dnia. Symbol księżyca również wschodzi i zachodzi na niebie, ale przez znacznie dłuższy czas. Księżyc jest najprawdopodobniej używany do zobrazowania cyklu miesiąca.
Plejady również wznoszą się i zachodzą nad horyzontem. Grecy używali go do oznaczenia nadejścia wiosny i odejścia jesieni (cykle sezonowe). Złote łuki na powierzchni dysku pokrywają kąt 82 stopni, odzwierciedlając przesilenie letnie i zimowe w Niemczech (cykle sezonowe).
Wreszcie jest kosmiczna łódź, symbol bóstwa nieba, które rządzi kosmicznymi cyklami mapy. Gdy symbole są oglądane w tym świetle, gwiezdny dysk wydaje się opowiadać historię śmierci i zmartwychwstania, która jest obecna w wielu mitach światowych.
Zobaczenie dysku jako przenośnej mapy nieba to zdecydowanie naciąganie. Bardziej prawdopodobne jest to, że jest to proto-kalendarz, stworzony przez kapłanów w celu określenia ich lokalizacji w roku księżycowym. Mogli przewidzieć, ile zostało wiosny, rysując Plejady na złotych łukach dysku (które przedstawiały horyzont), kiedy świętować przesilenie i kiedy skłonić rolników do zebrania plonów.
W takim przypadku dysk z Nebra Sky Disk byłby w posiadaniu kogoś o znaczącym statusie i byłby przedmiotem o znacznej mocy, pomagającym starożytnym w zrozumieniu i nawigowaniu tajemnic kosmosu.
