Początków zachodniej alchemii można doszukiwać się w hellenistycznym Egipcie, w szczególności w Aleksandrii. Jedną z najważniejszych postaci w mitologii alchemii jest Hermes Trismegistus (Hermes Trzykroć Wielki). Nazwa tej postaci pochodzi od egipskiego boga mądrości Thota i jego greckiego odpowiednika Hermesa. Hermetica, o której mówi się, że została napisana przez Hermesa Trismegistosa, jest powszechnie uważana za podstawę zachodniej filozofii i praktyki alchemicznej. Ponadto uważa się, że Hermes Trismegistus jest autorem Szmaragdowej Tablicy.
Szmaragdowa Tablica
Szmaragdowa Tablica to krótki, zagadkowy tekst przypisywany mitycznemu Hermesowi Trismegistosowi, którego celem jest odkrycie tajemnicy pierwotnej substancji i jej transmutacji. Hermes Trismegisto to greckie imię mitycznej postaci, która była związana z synkretyzmem egipskiego boga Dyehuty (po grecku Tot).
Hermes Trismegistus sam był pogańskim prorokiem, który ogłosił nadejście chrześcijaństwa. Przypisywano mu studia nad alchemią, takie jak Szmaragdowy Stół, który został przetłumaczony z łaciny na angielski przez Isaaca Newtona. W Szmaragdowym Stole cała sztuka Wielkiego Dzieła jest skondensowana lub podsumowana, głównym celem alchemii, alchemia jest sztuką perfekcji, a Wielkie Dzieło zakłada jej spełnienie, doskonałość. Mówi się, że stół został znaleziony około 1350 roku w tajnej komorze grobowej, która znajdowała się pod piramidą Cheopsa, jego pochodzenie było równie tajemnicze jak jego interpretacja i jest uważane przez uczonych jako „Kamień węgielny zachodniej myśli alchemicznej”. Na Szmaragdowej Tablicy znajdują się wygrawerowane postacie ze starożytnego języka Atlantydy.
Legendy o Szmaragdowej Tablicy
Istnieje wiele legend o pochodzeniu stołu, które zacierają prawdziwą historię. Jedna z tych historii mówi, że Hermes był synem Adama i napisał Szmaragdową Tablicę, aby pomóc ludzkości odkupić się z grzechów, które jego ojciec popełnił w ogrodzie Eden. Szmaragdowy Stół składa się z 12 szmaragdowo-zielonych tabliczek utworzonych z substancji powstałej w wyniku alchemicznej transmutacji, materiał, z którego wykonane są tabliczki, jest niezniszczalny, a ponadto jest odporny na wszelkie pierwiastki i substancje. Tradycja hebrajska ze swej strony identyfikuje autora stołu, na którym ustawiono trzeciego syna Adama i Ewy, który został uratowany od powszechnego potopu przez Noego, który nosił go w swojej arce.
Po powodzi Noe ukrył Szmaragdową Tablicę w jaskini niedaleko Hebronu, gdzie żona Abrahama została później odkryta przez Sarę. Inna legenda mówi również, że Hermes dał tabliczkę Miriam, siostrze Mojżesza, aby ją ukryła, a Miriam ukryła ją w Arce Przymierza, gdzie nadal jest znaleziona. Grecy nazwali go imieniem boga, tak jak Egipcjanie.
Hermes Trismegistus jest wymieniany przede wszystkim w literaturze okultystycznej jako egipski mędrzec równoległy do boga Thota, również egipskiego boga, który stworzył alchemię i rozwinął metafizyczny system wierzeń, który dziś znany jest jako hermetyzm. Dla niektórych myślicieli średniowiecznych Hermes był pogańskim prorokiem, który ogłosił nadejście chrześcijaństwa.
Choć ze względu na brak jednoznacznych dowodów na jego istnienie, charakter historyczny jest fikcyjnie konstruowany od średniowiecza do współczesności, zwłaszcza od czasu odrodzenia się ezoteryzmu. Termin Trismegistus oznacza trzykrotnie wielkiego, który posiada dar potrójnej mądrości: fizycznej, umysłowej i duchowej.
Niektóre tendencje hebrajskie określają go jako współczesnego Abrahamowi, a inne wskazują go jako nauczyciela Mojżesza. Jego obecność zbiega się z powstaniem Egiptu jako wielkiego centrum mądrości mistycznej, tak duże znaczenie przywiązuje się do Hermesa, że według Platona odkrył on liczby, geometrię, astronomię i litery. Uważany jest również za kierownika podstawowych zasad arytmetyki, traktatów medycznych, obchodzenia się z metalami i pisma piktograficznego lub grawerowanego.
Diodor, grecki historyk z I wieku pne, skomentował, że Ozyrys miał go za swego skrybę i kapłana i że przekazywał mu każde pytanie i korzystał z jego rad w większości przypadków. Ze swojej strony Klemens Aleksandryjski skomentował, że pisemna spuścizna Hermesa składa się z 1 ksiąg, które istniały we wszystkich świątyniach poświęconych Bogini Izydzie, a także w słynnej Bibliotece Aleksandryjskiej, zanim została zniszczona.
Istnieją trzy legendy o tym, jak znaleziono Szmaragdową Tablicę. Pierwsza głosi, że Aleksander Wielki znalazł grób Hermesa i skopiował na tablicę znaki, które znalazł w oryginalnym szmaragdzie, który zakrywał ciało tego, pozostawiając miejsce nienaruszone, a następnie kasowanie wszystkich śladów. Druga wersja mówi, że znalazła go żona Abrahama, Sara, również w grobowcu Hermesa, w końcu niektórzy wskazują, że to grecki filozof Apolloniusz z Tiany znalazł stół w podziemnej jaskini.
Chociaż początki tablic są owiane tajemnicą, wśród starożytnych i współczesnych alchemików jest pełna zgoda co do jednego – alchemia została wynaleziona w Egipcie, przed czasami faraonów. Ta wiedza była darem Bogów w okresie "Pierwszy raz" lub Zep Tepi.
A trzecia legenda mówi, że boskie istoty przybyły do Egiptu i obdarowały ludzi zaawansowanymi technologiami, które umożliwiły bezpośrednią transformację materii. Uważa się, że w tym okresie Thoth stworzył lub przyniósł tablice Szmaragdowe. Ale kiedy było to “Pierwszy raz"? Według niektórych źródeł było to ponad 12,000 XNUMX lat temu.
Co jest napisane na szmaragdowym tablecie?
Jeden klucz "prawda" prezentowane przez Szmaragdowe tablice to fraza "Jak na górze, tak na dole" co oznacza, że jeśli ma zostać osiągnięta jedność, należy zrozumieć, że cokolwiek dzieje się na jednym poziomie rzeczywistości (fizycznym, emocjonalnym i mentalnym), dzieje się również na wszystkich innych poziomach. Jeśli te tablice rzeczywiście pochodzą z Egiptu, to mądrość starożytnych Egipcjan jest jedynie odbiciem znacznie starszej wiedzy.
Niezależnie od tego, jak zdecydujesz się na interpretację przetłumaczonych tekstów, jeden aspekt pozostawia bardzo mało miejsca na interpretację – faktyczne istnienie oryginalnych tablic szmaragdowych. Pomimo twierdzeń mędrców, alchemików i wyznawców mistycyzmu, nikt jeszcze nie ogłosił odkrycia (lub ponownego odkrycia) oryginalnych tablic.
Wniosek
Czy tłumacze, wśród których są Balinas, Isaac Newton, Aleister Crowley i Albertus Magnus, naprawdę widzieli tabliczki? Jeśli nie, to dlaczego tak wielu ludzi miałoby kłamać o swoim istnieniu? Czy tablice były jakimś wymyślnym schematem, mającym okryć tajemnicą pewne grupy społeczne? A może ktoś próbował kontrolować społeczeństwo ze strachem?
Być może nigdy nie poznamy odpowiedzi na wszystkie pytania dotyczące tajemniczych Szmaragdowych Tablic, ale wiemy, że zawierałyby one informacje, które wielu alchemików na przestrzeni dziejów próbowało ukryć – informacje, których możemy użyć do przekształcenia materii… a nawet nas samych.
