Słynny krater Patomskiy znajduje się w rejonie Badoibinsky w obwodzie irkuckim w południowo-wschodniej Syberii. Został odkryty przez rosyjski zespół geologiczny kierowany przez Vadima Kolpakova w 1949 roku.
Ta tajemnicza formacja od dawna nawiedza naukowców, którzy nie potrafią w żaden sposób wyjaśnić jej pochodzenia. Krater to 40-metrowe wzgórze wapienne w kształcie stożka o średnicy dochodzącej do 180 metrów. Ten stożek o objętości do 250 tysięcy metrów sześciennych składa się z pokruszonego szarego wapienia. Miejscowi nazywają krater „Gniazdem Ognistego Orła”, to „gniazdo” znajduje się na zboczu góry wśród drzew iglastych.
Płaski wierzchołek krateru w centralnej części posiada lejek, który według szeregu założeń mógł powstać w wyniku aktywności wulkanicznej. Podczas gdy modrzewie na zboczu wzgórza mają około 200 lat, wiek drzewa rosnącego w centrum wapiennego wzgórza szacuje się na 71 lat. Szacuje się, że krater ma zaledwie 300 do 350 lat. Wydaje się, że pobliskie drzewa doświadczyły gwałtownego wzrostu, który teoretycznie był spowodowany promieniowaniem.
Od samego początku istniało kilka wersji pochodzenia krateru – wulkaniczny, kosmiczny (upadek meteorytu), obcy (wrak statku kosmitów) i wojskowy (test ładunku jądrowego). W wyniku trzech skomplikowanych ekspedycji przeprowadzonych w nowym tysiącleciu naukowcy doszli do wniosku, że krater jest niezwykłym wulkanem powstałym z emisji metanu.
Popularną wersją jest to, że pod kraterem znajduje się rozbity latający spodek. Nad nim promieniowanie elektromagnetyczne jest poza skalą, a w jego głębi według naukowców znajduje się jakiś obiekt soczewkowaty o średnicy od 8 do 16 metrów! Więc co to może być? Naturalna skała wulkaniczna czy ruiny statku kosmicznego?
