Cañada Real dolmen to starożytny pomnik nagrobny znaleziony na neolitycznej nekropolii, położonej w mieście Los Molares w prowincji Sewilla w Hiszpanii.
Dolmen ma galerię w planie „L”, która ma 8 metrów długości, a druga strona ma około 3.5 metra. Po raz pierwszy została odkryta w 1968 roku i została wykopana przez profesora D. Juana de Mata Carriazo. Dalsze badania w 1980 roku ujawniły drugi pomnik nagrobny, dolmen El Palomar, który został wykopany przez Muzeum Archeologiczne w Sewilli.
Oba stanowiska pochodzą z okresu neolitu około 4000-3500 pne, kiedy to region był świadkiem przybycia pierwszych rolników, którzy zapoczątkowali tradycję grzebania zmarłych w grobowcach dolmenów.
Niedawne badanie zlecone przez Hiszpańską Narodową Radę ds. Badań (CSIC) z Estremadury ujawniło dowody na istnienie dodatkowych struktur podziemnych wykorzystujących radar penetrujący ziemię (GPR). GPR to nieinwazyjna metoda geofizyczna, która wykorzystuje impulsy radarowe do obrazowania podpowierzchni w celu zbadania podziemnych anomalii i cech archeologicznych.
Badanie georadarowe zidentyfikowało co najmniej dwa inne dolmeny w pobliżu dolmenu Cañada Real, znajdujące się na głębokości kilku metrów. Według kierownika badań archeologicznych: „podziemne anomalie odzwierciedlają figurę o podobnych wymiarach do neolitycznych dolmenów na planie litery L, typowej lokalnej architektury prehistorycznych megalitów Los Molares”. Ponadto „jest jeszcze jedna duża struktura zakopana bardzo blisko dolmenu Cañada Real, która wygląda jak dolmen typu korytarzowego z komorą”.
Badanie ujawniło również zarys okrągłych cech, które mogą odpowiadać neolitycznym parowozom używanym przez wczesne społeczności plemienne mieszkające w pobliżu nekropolii. Zdaniem naukowców niewiele wiadomo o domowych przestrzeniach budowniczych dolmenów, więc odkrycie z przyszłych wykopalisk może dostarczyć archeologom nowych informacji o starożytnych ludziach, którzy żyli w rejonie Los Molares z pozostawionej przez nich kultury materialnej.
