Znaleziona w Birmie czaszka niezwykle dobrze zachowanego bursztynowego ptaka sprzed 99 milionów lat jest najmniejszym znanym do tej pory dinozaurem.

Okaz, zwany „Oculudentavis khaungraae“, został uwięziony w kawałku bursztynu datowanego na środek ery mezozoicznej. Oznacza to od 251 milionów lat temu do 65 milionów lat temu. Lida Xing z China University of Geosciences po raz pierwszy zbadała ten kawałek bursztynu na początku 2020 roku.
Czaszka tego dinozaura miała tylko siedem milimetrów długości
Jest to rozmiar podobny do zunzuncito, czyli najmniejszy gatunek kolibra. W związku z tym, według dziennika, byłby to najmniejszy znany dinozaur Natura.
„Podobnie jak wszystkie zwierzęta uwięzione w bursztynie, jest on bardzo dobrze zachowany. Mamy wrażenie, że umarł wczoraj, a wszystkie jego tkanki miękkie zachowały się w tym małym okienku starożytności.” skomentował główny autor badania, Jingmai O'Connor. Jest członkiem Instytutu Paleontologii Kręgowców i Paleontropologii w Pekinie.

Z profilu czaszki dominuje duży oczodoł, co sugeruje, że było oko patrzące z boku, podobnie jak u jaszczurki. Za pomocą skanera naukowcy odkryli wewnątrz dzioba szczękę z setką ostrych zębów.
To był mały drapieżnik
„Nie przypomina żadnego z żyjących dzisiaj gatunków, więc musimy mieć wyobraźnię, aby zrozumieć, co oznacza jego morfologia. Jednak jego zwężająca się czaszka, liczne zęby i duże oczy sugerują, że pomimo swoich rozmiarów był prawdopodobnie drapieżnikiem żywiącym się owadami.” według paleontologa.

Kręgowce współistniały z dinozaurami o długich szyjach i dużymi latającymi gadami, takimi jak pterozaury, w okresie obfitej fauny.
Była to część mikrofauny, którą mógł zachować tylko bursztyn. Bez tej kopalnej żywicy „nie wiedzielibyśmy nic o tych maleńkich organizmach, znacznie trudniejszych do znalezienia niż te duże” powiedział ten naukowiec.
Kiedy myślimy o dinozaurach, wyobrażamy sobie ogromne szkielety, ale obecnie paleontologia ulega całkowitej transformacji dzięki odkryciu zachowanych w ten sposób skamieniałości. W środku muszą być zachowane fragmenty DNA, z których możemy wydobyć bezcenną wiedzę o tym, jak kiedyś ewoluował świat prehistoryczny.




