Na wyspie u wybrzeży Szwecji archeolodzy dokonali przerażającego odkrycia w starym forcie zwanym Sandby borg. Tam, całkowicie zamrożona w czasie, zachowana scena, była cała wioska ludzi zamordowanych przez nieznaną siłę najeźdźców. Szkielety znaleziono zamordowane w starych korytarzach, drzwiach, a wszystkie wydawały się znajdować w pozycjach, które sugerowały, że zostali całkowicie zaskoczeni.
Wyglądało na to, że był to dowód najbardziej zorganizowanego, czystego hitu wszechczasów. Łatwym wyjaśnieniem są Wikingowie, ale ludzie prawdopodobnie widzieliby ich płynących łodziami, a archeolodzy znaleźli również wiele cennych klejnotów i bogactw, które z pewnością zostałyby zabrane przez najeżdżających Wikingów. Pytania, które teraz nawiedzają historyków, brzmią: Kto tak szybko i nagle zgładził całą tę wioskę? A dlaczego nie chcieli biżuterii?
Odkrycie masakry w forcie Sandby
W 2010 roku archeolodzy odwiedzili wyspę u wybrzeży Szwecji, po usłyszeniu o poszukiwaczach skarbów plądrujących stanowisko archeologiczne. Miejscowi ostrzegali ich, by trzymali się z dala od zielonego kopca, gdzie kiedyś stała starożytna wioska. Kiedy zaczęli kopać, odkryli najpierw jeden szkielet, potem drugi, a potem jeszcze jeden. Jeden miał cztery kozie zęby wciśnięte w otwartą paszczę. W jednym domu znaleziono dziewięć ciał. Nie zginęli normalną śmiercią, jak podczas klęski żywiołowej czy epidemii, wszyscy zostali brutalnie zamordowani!
W kwietniowym wydaniu czasopisma Antiquity z kwietnia 2018 r. badacze ujawnili więcej szczegółów na temat masakry, sugerując, że mogła ona mieć miejsce nie z powodu grabieży, ale z powodu polityki.
Masakra Sandby Borg
Pewnego dnia, jak każdy inny, mieszkańcy Sandby borg z V wieku zajęli się normalnymi sprawami. W tej dobrze prosperującej wiosce na wyspie Olandia, na południowo-wschodnim wybrzeżu Szwecji, ludzie jedli śledzie lub doglądali paleniska. Potem nastąpiła katastrofa.
Tajemniczy napastnicy szturmowali kamienne mury pierścienia. W środku wymordowali jego mieszkańców tam, gdzie stali. Ci, którzy uciekli ulicą lub próbowali uciec ze swoich domów, byli zatrzymywani i zabijani. W sumie zginęło ponad dwa tuziny osób. Jednym z nich był staruszek, który wpadł do otwartego kominka po otrzymaniu miażdżącego ciosu w czaszkę. Innym było kilkumiesięczne dziecko. Przez wieki ich szczątki leżały tam, gdzie upadli, niepogrzebane przez napastników i pozostawione do gnicia.
Domy zostały zamknięte, a miejsce opuszczone. Nie został splądrowany po morderstwach, a sąsiedzi na gęsto zaludnionej wyspie nie ingerowali w miejsce, więc archeolodzy uważają, że obszar ten przez lata po ataku był uważany za tabu. Gdy mury domów runęły, Sandby borg zamienił się w płytki grób z kośćmi ukrytymi zaledwie kilka cali pod powierzchnią.
Odkryli pięć różnych skrytek z biżuterią z domów w centrum fortu. W skrytkach znajdują się srebrne broszki i dzwonki, złote pierścionki oraz bursztynowe i szklane koraliki. Były nawet fragmenty muszli kauri, przekłutych, aby można je było zawiesić na naszyjniku. Depozyty nie były umieszczane losowo. Każdy został pochowany tuż przy wejściu do domu, na lewo od drzwi. Naukowcy uważają, że kobiety z fortu zakopały swoje kosztowności w wyznaczonych miejscach.
Większość szkieletów wydobytych z fortu Sandby wskazywała, że ludzie byli atakowani od tyłu lub z boku. Ofiarom brakowało również ran obronnych na ramionach, co sugeruje, że konflikt był mniej walką, a bardziej egzekucją.
Do tej pory zespół wykopał mniej niż 10 procent terenu i zbadał tylko ułamek z 53 domów. Myślą, że do odkopania pozostają setki szkieletów. Ale z ich pracy dowiedzieli się o mieszkańcach ringfort.
Kiedy zbudowano Sandby Borg?
Zbudowany około 400 roku ne Sandby borg otaczał obszar wielkości boiska piłkarskiego. Miejsce to jest jednym z kilkunastu podobnych „cyborgów” lub fortów na Olandii, zbudowanych w okresie migracji, burzliwej epoce w Europie, która rozpoczęła się w IV wieku naszej ery i przyspieszyła upadek Cesarstwa Rzymskiego.
Forty były jak bezpieczne pomieszczenia w przypadku oblężenia lub ataku z zaskoczenia i można było do nich dotrzeć w ciągu kilku minut z pobliskich farm. Wysokie na 15 stóp mury obronne Sandby borg chroniły niegdyś 53 domy i ich zapasy żywności. To, co pozostało z murów fortu Sandby, teraz otacza płaską połać trawy i nie jest nawet wystarczająco wysokie, by przełamać silne wiatry.
Olandia musiała być ryzykownym i prawdopodobnie przerażającym miejscem do życia — ma pozornie nieskończoną linię brzegową, na której mogą lądować najeźdźcy z morza, i nie ma naturalnych barier, które spowalniałyby napastników. Nawet dzisiaj wyspa może być dziwnym, odrażającym miejscem. Dwadzieścia razy większy od Manhattanu, jest płaski, wietrzny i jałowy. Jednak nic z tego nie powstrzymało ludzi przed osiedleniem się tam. Najwcześniejsze ślady zamieszkiwania przez ludzi sięgają tysiącleci, a wyspa wciąż jest usiana kurhanami z epoki brązu i kamieniami runicznymi Wikingów.
