Wiele filmów science-fiction i dzieł literackich wyjaśniło nam koncepcję krioniki, czyli zdolności do zatrzymania życia na pewien czas i potencjalnego ożywienia go później. Jednak dla większości ludzi takie rzeczy pozostają mocno w sferze fikcji. Jednak odrodzenie dwóch robaków na szalce Petriego podważa tę tradycyjną koncepcję.
Według Czasy syberyjskienaukowcy z czterech rosyjskich instytucji, we współpracy z Princeton University w Stanach Zjednoczonych, przeanalizowali niektóre prehistoryczne robaki z arktycznych złóż wiecznej zmarzliny, zwane nicienie i odkryli, że dwa różne gatunki tych robaków – które odkryto w różnych obszarach Syberii – nadal wykazywały oznaki życia po tym, jak były uwięzione w lodzie przez prawie 42,000 XNUMX lat!
Ich cudowne znaleziska, opublikowane w Maj 2018 numer czasopisma Doklady Biological Sciencesstanowią pierwszy dowód na organizmy wielokomórkowe powracające do życia po długotrwałym śnie w arktycznej wiecznej zmarzlinie, zawieszone w głębokim zamrożeniu od czasu Plejstocen.
Chociaż nicienie lub powszechnie znane jako glisty są małe – zazwyczaj mierzą około 1 milimetra długości – wiadomo, że posiadają imponujące zdolności. Niektóre żyją 1.3 kilometra pod powierzchnią Ziemi, głębiej niż jakiekolwiek inne życie wielokomórkowe. Niektóre robaki żyjące na wyspie na Oceanie Indyjskim mogą rozwinąć jedną z pięciu różnych gęb, w zależności od dostępnego rodzaju pożywienia. Inne są przystosowane do rozwoju w jelitach ślimaków i podróżowania po oślizgłych drogach odchodów ślimaków.
W ramach dogłębnych badań naukowcy przeanalizowali 300 próbek arktycznych osadów wiecznej zmarzliny, z których dwa zawierały kilka dobrze zachowanych nicieni. Jedna próbka została pobrana ze skamieniałej nory wiewiórki w pobliżu rzeki Alazeya w północno-wschodniej części Jakucji w Rosji. Wiek tych złóż oszacowano na około 32,000 42,000 lat. Druga próbka wiecznej zmarzliny pochodziła z rzeki Kołyma w północno-wschodniej Syberii, a osady te miały około XNUMX XNUMX lat. Reprezentowali dwa znane gatunki nicieni: Panagrolaimus detrytofagus oraz splot parwusowy.
Nicienie, po wyjęciu z wiecznej zmarzliny, były powoli rozmrażane na szalkach Petriego i umieszczane w hodowlach w temperaturze 68ºC z agarem i pokarmem, po czym badaczom pozostało już tylko czekać. Zaczęli wykazywać oznaki życia, ruszać się i jeść po kilku tygodniach, co według badań jest pierwszym dowodem „naturalnej kriokonserwacji” zwierząt wielokomórkowych.
Jednak nicienie nie były pierwszym organizmem, który obudził się od tysiącleci w lodowatej zawiesinie. Wcześniej inna grupa naukowców zidentyfikowała gigantycznego wirusa, który został wskrzeszony po spędzeniu 30,000 XNUMX lat zamrożonych w syberyjskiej wiecznej zmarzlinie – samo usłyszenie tej wiadomości jest wystarczająco przerażające. Ale nie panikuj, ameby to jedyne stworzenia dotknięte przez tego starożytnego napastnika.
Niestety, nie możemy przeprowadzić wywiadu z 40,000 XNUMX-letnimi robakami, aby zapytać, jaki był wtedy świat, ale szalony przełom może odkryć mechanizmy starożytnych nicieni, które umożliwiły im przetrwanie tak długiego zamrażania; wskazanie, w jaki sposób te adaptacje działają, mogą mieć implikacje w wielu dziedzinach naukowych, „takich jak kriomedycyna, kriobiologia i astrobiologia” – podsumowali naukowcy.
