Na szczycie południowych wyżyn Peru leży XV-wieczne Machu Picchu – znany symbol przedkolonialnej historii Ameryki Łacińskiej i popularne miejsce turystyczne. Cytadela była niegdyś majestatycznym pałacem cesarza Inków.
Globalna grupa naukowców odkryła niezwykłą różnorodność genetyczną leżącą w historycznych szczątkach mieszkańców Machu Picchu. Ich odkrycia zostały przedstawione w niedawno opublikowanym badaniu opublikowanym w Postępy nauki.
Mapa różnorodności Inków
W szczytowym momencie Imperium Inków obejmowało obszar 2 milionów km1438, rozciągając się przez majestatyczne Andy w Ameryce Południowej. Zostało założone w XNUMX roku przez pierwszego władcę Inków Pachacuti Inca Yupanqui, i osiągnął apogeum w 1533 r., zanim został skolonizowany przez Hiszpanów.
Członkowie rodziny królewskiej Inków i ich świta przybywali do Machu Picchu, aby świętować w porze suchej, od maja do października. Po śmierci zostali pochowani w Cusco, jednak pałac był stale utrzymywany przez garstkę służących, którzy tam przebywali. Ci słudzy zostali pochowani na cmentarzyskach położonych tuż za murami pałacu.
W wyniku hiszpańskiej kolonizacji Machu Picchu zostało zapomniane przez zachodni świat, dopóki nie natknęli się na nie odkrywcy na początku XX wieku.
W 1912, Yale Peruwiańska Ekspedycja Naukowa odnotował znaczną liczbę 174 osób pochowanych na miejscu. Groby te były często płytkie lub ukryte pod dużymi kamieniami lub naturalnymi skałami.
Znaleziono szczątki ludzkie wraz z artefaktami ceramicznymi, co daje wgląd w różnorodność kulturową tego obszaru. Te kawałki ceramiki pochodziły z peruwiańskiego wybrzeża, północnego Peru i boliwijskich wyżyn w pobliżu jeziora Titicaca.
Pierwszym znakiem, że Machu Picchu przyciąga mieszkańców z całego królestwa Inków, było to. Sugerowało to, że robotnicy mieszkający w Machu Picchu pochodzili z różnych środowisk i dostarczali ceramikę z ich rodzinnych regionów.
Niewykluczone, że artefakty znajdujące się na tym terenie zostały sprowadzone drogą handlową. Aby odkryć pochodzenie tych ludzi, musimy zbadać ich DNA.
Badania prowadzone na starożytnym DNA przyniosły nowe odkrycia
Na potrzeby naszych badań wyodrębniliśmy i zsekwencjonowaliśmy starożytne DNA łącznie 68 osobników, w tym 34 z Machu Picchu i 34 z Cusco. Poprzez datowanie węglowe ustaliliśmy wiek szczątków i odkryliśmy, że niektórzy ludzie zostali pochowani przed pojawieniem się Pachacuti i imperium Inków.
Następnie porównaliśmy DNA rdzennej ludności żyjącej obecnie w Andach z wcześniejszymi badaniami, które wykazały, że ich linie genetyczne nie zostały naruszone przez dwa tysiące lat, a także z przodkami z innych odległych części Ameryki Południowej.
Ważne jest, aby wziąć pod uwagę, że pochodzenie określone przez DNA może nie zawsze być zgodne z tożsamością kulturową ludzi, chociaż w niektórych przypadkach tak by było.
Czy osoby pochowane w Machu Picchu wykazywały jakiekolwiek podobieństwa genetyczne do tych, które zamieszkiwały ten region przed rządami Pachacutiego? A może były jakieś powiązania z przodkami z innych obszarów?
Możemy być pewni, że jeśli te ostatnie były trafne, to osoby te lub ich rodziny podróżowały z odległych miejsc, aby odwiedzić Machu Picchu.
Dążenie do oddania się innym przez całe życie
Nasze badania nad DNA próbki wskazywały, że 17 osób pochodziło z jednego z odległych obszarów, które były analizowane (jak wskazano na mapie). Regiony te rozciągały się od peruwiańskiego wybrzeża i wyżyn po regiony Amazonii w Peru, Ekwadorze i Kolumbii.
Spośród siedmiu pochowanych osób tylko ich przodkowie byli powiązani z południowymi wyżynami Peru, gdzie znajdują się Machu Picchu i Cusco. Niemniej jednak nie możemy być pewni, czy pochodzili z okolic Machu Picchu.
Stwierdzono, że 13 osób ma mieszane pochodzenie, w tym korzenie zarówno z Brazylii, jak i Paragwaju. Możliwe, że osoby te były potomkami ludzi z różnych krajów, którzy spotkali się na Machu Picchu. Ponadto możliwe jest, że mogą być spokrewnieni z nieodkrytymi przodkami z Ameryki Południowej. Samotna para matka-córka była jedyną zidentyfikowaną bliską relacją rodzinną.
W nieoczekiwany sposób wszyscy zostali pochowani na tych samych głównych cmentarzach, bez względu na ich pochodzenie. Może to wskazywać, że mieli taką samą pozycję społeczną, co może oznaczać, że nie pochodzili z Machu Picchu, ale raczej przybyli tam osobno, tworząc więzi i prokreując.
Jest prawdopodobne, że określony wybór kobiet zwanych acllacona i podobnie wybrana grupa mężczyzn, znana jako yanacona, zostały wybrane w wyjątkowym celu. Osoby te zostały zabrane z domów w młodym wieku i przeznaczone na dożywotnią służbę państwu, arystokracji lub religii.
Po dotarciu do Machu Picchu resztę życia poświęciliby służbie królewskiej posiadłości.
Chociaż nie jest pewne, czy podczas migracji ludzi do Machu Picchu użyto jakiejkolwiek siły, badania ich szczątków szkieletowych wskazują, że mieli dobrą jakość życia. Wielu z nich dożyło późnych lat i nie wykazywało żadnych oznak złego odżywiania, chorób ani urazów spowodowanych działaniami wojennymi lub pracą fizyczną.
Miejsce bogatej różnorodności
Odkrycie ludzkich szczątków, które miało miejsce przed imperium Inków, ujawniło brak różnorodności. Oznacza to, że to założenie imperium Inków sprowadziło ludzi z daleka do Machu Picchu.
Odkryliśmy, że populacja Cusco była mniej zróżnicowana niż ludność Machu Picchu, ale bardziej niż inne lokalizacje w regionie. Jest to prawdopodobnie spowodowane rozległym regionem górskim, który miał historię interakcji między różnymi populacjami przed pojawieniem się rządów Inków.
Nasza analiza oferuje zachwycającą reprezentację Machu Picchu jako niezwykłe ognisko różnorodności w regionie imperialnym Inków - wyróżniające go jako bogate kulturowo jądro w antycznym środowisku.
Badanie zostało pierwotnie opublikowane w czasopiśmie Postępy nauki lipca 26, 2023.
