Od ponad wieku krążyły plotki o istnieniu ogromnego starożytnego miasta, pokrytego piaskami pustyni Kalahari. Ta historyczna tajemnica eksploracji i archeologii jest powszechnie znana jako „Zaginione Miasto Kalahari”.
Zaginione Miasto Kalahari:
Historia donosi o istnieniu zrujnowanego starożytnego miasta znalezionego na pustyni Kalahari w południowej Afryce. Wszystkie plotki zaczęły się pod koniec XIX wieku od kanadyjskiego odkrywcy o nazwisku Guillermo Farini, który odwiedził Kalahari w 1800 roku w poszukiwaniu diamentów. Był jednym z pierwszych ludzi z Zachodu, którzy przekroczyli niezbadaną część Kalahari.
W rzeczywistości wykonawca William Leonard Hunt zmienił nazwisko na Signor Guillermo Antonio Farini i stał się sławny dzięki spacerowi po linie przez wodospad Niagara, gdzie zasłynął jako „Wielki Farini”. Wynalazł nawet urządzenie do wyrzucania człowieka w powietrze z armaty, tworząc jeden z pierwszych w historii pokazów „ludzkich kul armatnich”. Za życia Farini był wynalazcą, odkrywcą, pisarzem, agentem szpiegowskim, malarzem i rzeźbiarzem.
Co Farini znalazł na pustyni Kalahari:
Po powrocie do Europy Farini opublikował książkę opisującą swoje przeżycia, która zawierała opisy niezwykłych formacji skalnych, które uważał za ruiny nieznanych dotąd budynków. Farini następnie przedstawił dokument Królewskiemu Towarzystwu Geograficznemu, a zdjęcia zrobione podczas wyprawy zostały publicznie wystawione, co zwiększyło jego rozgłos i jego podróż.
W swojej książce Farini opisuje ruiny jako:
Na wpół zasypana ruina – ogromny wrak kamieni, na samotnym i opustoszałym miejscu, świątynia – lub grobowiec ludzkich kości pozostawionych przez ludzi do rozkładu i gnicia. Niegrzecznie rzeźbione bloki z projektu z czerwonego piasku i bezkształtne, nieokrzesane kamienie wydają się być prochami jakiegoś wielkiego człowieka, które miały chronić i zakopywać wiele tysięcy lat temu. Może relikt wspaniałej przeszłości. Miasto niegdyś wspaniałe i wzniosłe, zniszczone przez trzęsienie ziemi, zniszczone przez wybuch i zmiecione ręką czasu.
Farini opisał miasto jako jedną z kolosalnych proporcji zbudowaną z masywnych kamieni ułożonych jeden na drugim. Miasto zostało ułożone w łuk i przypominało Wielki Mur Chiński po trzęsieniu ziemi. Część miasta była odsłonięta, a część ukryta pod piaskiem.
Odkopanie części piasku odsłoniło chodnik o szerokości sześciu metrów z dłuższymi kamieniami ułożonymi pod kątem prostym do ścieżki. Przecinający się pod kątem prostym chodnik był kolejnym chodnikiem, tworzącym rodzaj krzyża. Nigdzie nie było żadnych napisów ani oznaczeń, a Farini oszacował, że ruiny mają tysiące lat.
W poszukiwaniu zaginionego miasta pustyni Kalahari:
Na początku XX wieku obserwacje Fariniego zrodziły legendę w całej Afryce Południowej. Niektórzy twierdzili, że widzieli opuszczoną łódź, a nawet kamieniołom na pustej pustyni. Inni próbowali wyjaśnić obecność tej nieznanej cywilizacji porównaniami do znalezisk archeologicznych w Wielkim Zimbabwe.
Od 1932 rozpoczęto w sumie dwadzieścia pięć ekspedycji w celu odnalezienia Zaginionego Miasta. Przejechali przez pustynny obszar w kierunku Farini. FR Paver i dr WM Borcherds wyruszyli z Upington, aby przeszukać piaski pustyni, przelatując nad tym obszarem samolotem zwiadowczym, a następnie proponując szereg wyjaśnień. Nie znaleźli jednak żadnych śladów budowy w okolicy.
Czy to jest wyjaśnienie kryjące się za zaginionym miastem Kalahari?
Później, w 1964 roku, AJ Clement, który z zawodu był dentystą i entuzjastą „Zaginionego miasta Kalahari”, zbadał tę historię i rozwinął nową teorię.
Clement twierdził, że jego studium opisu trasy Fariniego uwydatniło niespójności w historii Fariniego. Clement doszedł do wniosku, że Farini udał się w głąb Afryki Południowej, ale tak naprawdę nigdy nie udał się do serca Kalahari, gdzie, jak twierdził, znajdowało się Zaginione Miasto. Aby sprawdzić to założenie, Clement zbadał to, co uważał za prawdziwą trasę Fariniego i odkrył zestaw monumentalnych skał przypominających ściany.
Clement odwiedził Rietfontein – na południowy zachód od Kamqua, na granicy z Namibią – gdzie zobaczył niezwykłą formację skalną znaną jako Eggshell Hills. Miejscami skały wyglądały jak podwójna ściana zbudowana z dużych skał. Klemens pomyślał, że Farini mógł pomylić skały z kwadratowymi klockami.
Geolog, który zobaczył zdjęcia miejsca, zasugerował, że „ruiny” to po prostu zwietrzały doleryt. Formacje geologiczne datuje się na około 180 milionów lat temu, kiedy wielki wstrząs towarzyszył narodzinom Gór Smoczych w Afryce Południowej.
Intruzje magmy wdarły się do środka, tworząc pęknięcia i pękając, gdy stygła. To sprawiało, że wyglądało to tak, jakby skała została starannie wycięta i ubrana, z kawałkami ułożonymi jeden na drugim.
Clement zgodził się, że wszystkie skały były równo kwadratowe, a linie równoległe i pod kątem prostym. Był jednak pewien, że jeśli to właśnie widział Farini, to widział naturalną formację skalną, a nie „zaginione miasto”.
Wnioski:
Od czasu wielkiej przygody Fariniego odbyły się setki ekspedycji mających na celu odnalezienie zaginionego miasta, ale żadna z nich nie zakończyła się sukcesem. Oczywiście jest wielu, którzy nie byliby przekonani do teorii naturalnych formacji skalnych Klemensa, a wielu nadal ma wiele ciekawości na temat „Zaginionego Miasta Kalahari” i dlatego nadal trwają poszukiwania.
