Skała Balansująca Kummakivi jest naturalnym elementem malowniczym leśnym regionie Ruokolahti, gminy w regionie Karelii Południowej w południowo-wschodniej części Finlandii. Ta cecha składa się z dwóch głazów, z których jeden jest niepewnie balansowany na drugim.
Chociaż górna skała wydaje się być gotowa do upadku w każdej chwili, tak się nie stało. Co więcej, gdyby człowiek przyłożył siłę do skały, nie drgnęłaby nawet na milimetr.
Dziwna skała równoważąca Kummakivi
Nazwa tej fińskiej skały balansującej, „Kummakiwi”, tłumaczy się jako „dziwna skała”. Ta niezwykła formacja geologiczna składa się z dwóch skał. Dolna skała ma kształt zakrzywionego kopca. Ma gładką, wypukłą powierzchnię i jest osadzony w ziemi.
Kolejna masywna skała o długości około 7 metrów spoczywa na szczycie tego podłoża skalnego (22.97 stopy). Punkt styku między tymi dwiema skałami jest dość mały, a górna skała wydaje się wykonywać niemożliwy do osiągnięcia balans.
Każdy, kto zobaczy Kummakivi Balancing Rock po raz pierwszy, prawdopodobnie spodziewałby się, że górna skała w każdej chwili spadnie. Mimo to skała jest mocno zakotwiczona w podłożu skalnym i jeszcze nie została zepchnięta (a nawet nieznacznie przemieszczona) przez człowieka.
Starożytni mieszkańcy tego regionu, bez wątpienia zakłopotani widokiem tego cudu natury, szukali wyjaśnienia, w jaki sposób ta równoważąca skała znalazła się w tak kłopotliwym położeniu. Ta grupa ludzi najprawdopodobniej próbowała przenieść Skałę Balansującą Kummakivi własnymi rękami.
Kiedy zdali sobie sprawę, że siła fizyczna, którą na niego zastosowali, nie zdołała przesunąć głazu, spekulowali, że musiała zostać przeniesiona przez siłę nadprzyrodzoną.
Nadprzyrodzone i naukowe wyjaśnienia
Mitologia Finlandii pełna jest nadprzyrodzonych stworzeń, takich jak trolle i olbrzymy. Uważa się, że takie stworzenia mają siłę fizyczną znacznie przewyższającą siłę zwykłego śmiertelnika. Co więcej, niektóre z tych stworzeń zostały powiązane ze skalistym terenem. Hiisi ("hiidet" w liczbie mnogiej) to rodzaj olbrzyma w fińskiej mitologii, o którym mówi się, że żyje w skalistych krajobrazach.
Według fińskiego folkloru, takie stworzenia mają zwyczaj rzucania głazami, budowania kopców i wycinania dziwnych dziur w skalnych wychodniach (które uważa się, że te olbrzymy były używane przez te olbrzymy do ubijania mleka). Tak więc, zgodnie z lokalnym folklorem, Skała Balansująca Kummakivi została tam przyniesiona, przetoczona lub rzucona przez olbrzyma lub trolla.
Z drugiej strony geolodzy zaproponowali inne wyjaśnienie powstawania skały balansującej Kummakivi. Uważa się, że podczas ostatniego zlodowacenia lodowce przyniosły tam masywną skałę. Kiedy lodowce cofnęły się z obszaru na północ, około 12,000 XNUMX lat temu, ta skała została pozostawiona i stała się znana jako Skała Balansująca Kummakivi.
Inne niebezpieczne głazy
Skała równoważąca Kummakivi nie jest jedynym na świecie przykładem skały równoważącej (znanej również jako niebezpieczny głaz). Takie skały odkryto w różnych narodach na całym świecie, a każdemu z nich towarzyszy żywa historia. Na przykład w Indiach istnieje równoważąca skała znana jako „Krishna's Butter Ball”, nawiązująca do inkarnacji hinduskiego boga Wisznu.
Równoważenie skał zostało wykorzystane do bardziej naukowych celów, oprócz zabawiania ludzi intrygującymi anegdotami. Na przykład skały równoważące zostały wykorzystane jako forma naturalnego sejsmoskopu przez naukowców w Stanach Zjednoczonych. Chociaż takie skały nie mogą zidentyfikować, kiedy w przeszłości miały miejsce trzęsienia ziemi, wskazują, że region nie był narażony na trzęsienia ziemi wystarczająco silne, aby je zawalić.
Wielkość siły wymaganej do przemieszczenia tych skał może ujawnić wgląd w rozmiary poprzednich trzęsień ziemi, a także częstotliwość i odstępy między dużymi trzęsieniami ziemi w tym obszarze, co ma kluczowe znaczenie dla obliczeń probabilistycznych zagrożeń sejsmicznych. Innymi słowy, balansowanie skałami może uratować życie!
Wreszcie, Kummakivi Balancing Rock to naturalny widok do zobaczenia. Podczas gdy starożytne ludy przypisywały jego stworzenie legendarnym gigantom, obecnie dostępne jest lepsze wyjaśnienie naukowe.
Uznano znaczenie tej cechy i przyznano jej status chroniony w 1962 r. Ponadto w Stanach Zjednoczonych do badań sejsmicznych wykorzystywano skały równoważące i być może ta skała równoważąca zostanie wykorzystana z podobnych powodów również w przyszłości.
