28 lutego 2003 r. runęła kopalnia w chińskim mieście Jixi w prowincji Heilongjiang. Łącznie 14 górników nigdy nie połączyło się ze swoimi rodzinami. Jednak ta historia stała się sławna pięć lat później z powodu nieprzewidzianego obrotu wydarzeń.
Tylko 12 z 14 zaginionych szczątków górników zostało znalezionych przez ratowników. Ale Lao Pen i Wan Hu, dwóch robotników, nigdy nie znaleziono w kopalni. Po pięciu latach, w 2008 roku, Wan Hu w tajemniczy sposób wrócił do domu, ale jego żona ponownie wyszła za mąż, a dzieci uciekły. Wan Hu przeprowadził się do nowego domu i zaczął uprawiać ogród.
Jednak władze wkrótce dowiedziały się o szczególnej sytuacji i odkryto, że jego rodzina otrzymała odszkodowanie, którego nie powinni otrzymać, ponieważ Wan Hu wciąż żyje.
Zapytany, czy on i jego rodzina wykorzystali sytuację, Wan Hu stwierdził, że tego nie zrobili i że zapłacił rządowi wszystkie opłaty. Następnie zapytali go, gdzie był przez cały ten czas, a on wyjaśnił, że podczas swojej nieobecności żył z wielką ukrytą cywilizacją Ctones. I że nie był w stanie przekazać stamtąd wiadomości wskazującej na jego przeżycie.
Władze były zakłopotane jego nieoczekiwaną odpowiedzią i założyły, że oszalał. Wan Hu został sprawdzony, ale lekarze stwierdzili, że był zdrowy zarówno fizycznie, jak i psychicznie.
Za swoją wątpliwą przeszłość winili swoją wyobraźnię. Jednak lekarze nie byli w stanie wyjaśnić, dlaczego były pracownik kopalni nie wykazywał żadnych objawów antrakozy, która jest bezobjawową, łagodniejszą pylicą płuc spowodowaną nagromadzeniem węgla w płucach w wyniku wielokrotnego narażenia na zanieczyszczenie powietrza lub wdychanie dymu lub węgla cząsteczki kurzu. Według dokumentacji medycznej Wan Hu już wykazywał oznaki antrakozy i planował przejść na emeryturę tuż przed katastrofą.
Jednak po jego rzekomym pobycie w podziemnym mieście robotnik górniczy nie wykazywał żadnych objawów choroby płuc. Co więcej, miał wszystkie 32 zęby, mimo że jego dokumentacja medyczna mówiła, że powinien mieć tylko 25. Mimo że miał 39 lat, jego zdrowie wydawało się być zdrowiem młodego faceta w wieku od 26 do 28 lat.
Wan Hu miał również na swoim koncie bankowym 40,000 10,000 juanów. Oficjalne poszukiwania wykazały, że miał dodatkowe 300,000 XNUMX juanów w gotówce i nieoszlifowane diamenty o wartości XNUMX XNUMX juanów. Władze założyły, że osoba ta nie była Wan Hu, ale raczej tajnym szpiegiem obcego kraju.
Później okazało się, że uzyskał fundusze sprzedając nieoszlifowane diamenty jubilerowi w Szanghaju. Wan Hu poinformował władze, że otrzymał klejnoty od Ctones.
Podsumowując, oto jego narracja. Wan Hu i Lao Pen zostali odizolowani nie tylko od powierzchni, ale także od innych pracowników po zawaleniu się kopalni. Czekali trzy dni z dużą ilością wody, ale prawie bez jedzenia, bez śladu akcji ratunkowej.
Postanowili zbadać stare tunele, które prowadziły do najgłębszego obszaru kopalni, próbując znaleźć drogę z powrotem na powierzchnię. Niestety tak się nie stało i szli dalej w głąb labiryntu tunelu.
I to właśnie tam zostali zaatakowani przez dziwne ludzkie stworzenia znane jako Ctones. Pomimo ich liczebności, Ctones byli w stanie schwytać dwóch górników. Karmili ich jednak dobrze i wpychali w głąb swojej domeny. Ctones opracowali system soczewek, które tak dobrze oświetlały tunele, że można było w nich przeczytać książkę.
Na końcu tuneli znajdowały się duże jaskinie, w których mieszkały tysiące Ctones. Wan Hu był pewien, że są ludźmi, pomimo ich złego statusu. Przez pięć lat obaj górnicy żyli wśród Ctones. Ich język różnił się nieco od chińskiego, ale był łatwy do nauczenia i szybko mogli z nimi rozmawiać.
Kiedy zaczęli komunikować się z podziemną kulturą, zrozumieli, że nie są niewolnikami. Ctones uważali, że życie na powierzchni było strasznym ciężarem, co doprowadziło ich do wniosku, że Wan Hu i Lao Pen próbowali uciec do lepszego królestwa. A cywilizacja podziemna była wolna od głodu i chorób.
Jego głównym źródłem pożywienia był grzyb, który kwitł w tych jaskiniach. Grzyb, według Wan Hu, miał wyraźny smak, coś nowego, ale co ważniejsze, był niezwykle zdrowy. Dlatego zmieniły się jego zęby; było to częste w Ctones, których zęby zmieniały się co 20-25 lat w ciągu ich życia, które rzadko miały mniej niż 200 lat.
Ctones posiadali nawet wyrafinowany system pisania. Dołączono również papier, który powstał z kilku rodzajów form. Społeczeństwo podziemne było dobrze zorientowane w metalurgii, ale rzadko używało żelaza; zamiast tego opierał się na brązie, srebrze i złocie.
Nie żyli w luksusie i byli zadowoleni z podstawowych potrzeb. Ponieważ dwaj górnicy nie byli uważani za jeńców, żyli wśród Ctones jak równi, mając nawet rodziny.
Nie był to straszny sposób życia, ale Wan Hu pragnął ujrzeć Słońce. Ctones próbowali go od tego odwieść, ale był nieugięty. Został eskortowany do jaskini z dziurą prowadzącą na powierzchnię.
To tylko niewielka część historii Wan Hu. Po tym, został uznany za szaleńca i wysłany do placówki wojskowej, a nie do miejscowego szpitala psychiatrycznego. Nie słyszano o nim ponownie, stając się tym samym jedną z najdziwniejszych nierozwiązanych spraw spiskowych. Jakie są Twoje myśli? Proszę zostaw komentarz poniżej.
