Grupa Celtów z epoki żelaza pochowała kobietę około 2,200 lat temu na terenie dzisiejszego Zurychu w Szwajcarii. Zmarły, ubrany w wykwintną wełnę owczą, szal i kożuch, był najprawdopodobniej znacznej postury.
Według Miejskiego Urzędu Rozwoju Miast kobieta, która w chwili śmierci miała około 40 lat, miała na sobie naszyjnik składający się z niebiesko-żółtego szkła i bursztynu, bransoletki z brązu oraz łańcuszek z brązu wysadzany wisiorkami.
Na podstawie badań jej szczątków archeolodzy uważają, że przez całe życie wykonywała minimalną pracę fizyczną i jadła bogatą dietę zawierającą skrobię i cukier.
Co ciekawe, według Laury Geggel z Live Science, kobieta została również pochowana w wydrążonym pniu drzewa, który wciąż miał korę na zewnątrz, kiedy odkryto improwizowaną trumnę w marcu 2022 roku.
Według oświadczenia wydanego wkrótce po odkryciu, pracownicy odkryli nagrobek podczas prac nad projektem budowlanym w zespole szkół Kern w dzielnicy Aussersihl w Zurychu. Chociaż miejsce to uważane jest za mające znaczenie archeologiczne, większość wcześniejszych odkryć pochodzi z VI wieku naszej ery.
Według Geggela, jedynym wyjątkiem był grób celtyckiego mężczyzny odkryty na terenie kampusu w 1903 roku. Mężczyzna, podobnie jak kobieta, pochowany w odległości około 260 stóp, wykazywał oznaki wysokiej pozycji społecznej, niósł miecz, tarczę i lancę i był ubrany w pełnym stroju wojownika.
Biorąc pod uwagę fakt, że oboje zostali pochowani około 200 roku p.n.e., Urząd ds. Rozwoju Miast sugeruje, że jest „całkiem możliwe”, że się znali. Jak wynika z oświadczenia z 2022 r., wkrótce po odkryciu badacze rozpoczęli kompleksową ocenę grobu i jego mieszkańca.
Przez ostatnie dwa lata archeolodzy dokumentowali, ratowali, konserwowali i oceniali różne dobra znalezione w grobowcu, a także przeprowadzali fizyczne badanie szczątków kobiety i analizę izotopową jej kości.
Zakończona ocena „rysuje dość dokładny obraz zmarłej” i jej społeczności, zgodnie z oświadczeniem. Analiza izotopowa wykazała, że kobieta dorastała w dzisiejszej dolinie Limmat w Zurychu, co oznacza, że została pochowana w tym samym regionie, w którym prawdopodobnie spędziła większość swojego życia.
Chociaż archeolodzy już wcześniej zidentyfikowali dowody na istnienie pobliskiej osady celtyckiej pochodzącej z I wieku p.n.e., badacze uważają, że mężczyzna i kobieta należeli do innej, mniejszej osady, która nie została jeszcze odkryta.
Celtowie są często związani z Wyspami Brytyjskimi. W rzeczywistości plemiona celtyckie obejmowały znaczną część Europy, osiedlając się w Austrii, Szwajcarii i innych krajach na północ od granic Cesarstwa Rzymskiego, według Adama H. Grahama dla magazynu Afar.
Od 450 do 58 roku p.n.e. – czyli dokładnie w okresie, w którym żyła dama od trumny z drzewem i jej przyszły partner – La Tène, „pożerająca wino, projektująca złoto, poli/biseksualna cywilizacja walcząca z nagimi wojownikami” prosperowała. w szwajcarskim rejonie jeziora de Neuchâtel.
Na nieszczęście dla tych hedonistycznych Celtów inwazja Juliusza Cezara nagle przerwała uroczystości, otwierając drogę do ostatecznego zniewolenia większości Europy przez Rzym.
