Czas „przed wielką powodzią” nazywany jest okresem przedpotopowym, czasami nazywanym okresem przedpotopowym. Ten okres czasu jest zdefiniowany w Biblii jako czas pomiędzy wygnaniem człowieka z Ogrodu Eden a potopem Noego, o czym mówi Księga Rodzaju. Jednak podobne legendy o wielkim potopie można znaleźć w innych religiach i sięgają tysięcy lat wstecz i nie są zawarte tylko w Biblii.
W rzeczywistości pierwsze wzmianki o ogromnej powodzi pochodzą z około 200 rpne i znajdują się na starożytnych sumeryjskich tabliczkach glinianych. Starożytne księgi nie tylko zawierają kronikę przedpotopowej historii, ale także mówią o genezie człowieka io tym, jak „bogowie” interweniowali w niezwykły sposób:
„Minęło zaledwie tysiąc dwieście lat, odkąd mieszkańcy Ziemi rozmnożyli się i rozmnożyli. Ziemia krzyczała jak byk, a bóstwo, przestraszone jej okrucieństwem, usłyszało zamieszanie”. Następnie zwrócił się do wielkich bogów, mówiąc: „Zgiełk ludzkości stał się dla mnie za głośny, a jego zgiełk pozbawił mnie snu. Odetnij dostawy do miast, w wyniku czego świat ucierpi”.
„Adad musi powstrzymać swój deszcz przed deszczem i zesłać powódź. Pozwól wiatrowi wiać i uderzać w ziemię, powodując podnoszenie się chmur, ale nie ostrzegając przed silnymi deszczami, które zmniejszyłyby plony. Nie powinno być wśród nich szczęścia”. (Z wydania „Bogowie Edenu” Mass Market Paperback)
Należy zauważyć, że według sumeryjskich tablic „bogowie uciekli z ziemi, aby pozostać bezpieczni w niebiosach” na krótko przed wielką powodzią, która spustoszyła Ziemię, „tylko po to, by powrócić po potopie”.
Te historie, które uczeni zajmujący się tymi tematami nazywają „starożytnymi relacjami”, wskazują, że był czas, kiedy naszą planetę zamieszkiwały różne cywilizacje, kultury i ludy, które żyły na Ziemi przed spisaniem naszej historii, zaginiony okres prehistorycznych wydarzeń, których ślady powoli gromadzimy się dzisiaj.
Ale legendy o wielkiej powodzi nie są jedynym dowodem na to, że zaawansowane cywilizacje istniały na długo przed nami; pojawiło się mnóstwo dodatkowych odkryć, które potwierdzają hipotezę cywilizacji przedpotopowych.
Fakt, że na całym świecie odkryto niezliczone artefakty, sugeruje, że historia, jak nas uczono, jest błędna. Uczeni potwierdzili mapy takie jak Piri Reis, ale są zakłopotani i nie potrafią wyjaśnić ich precyzji i stopnia szczegółowości. Niektóre z nich zostały zaprojektowane tak, jakby teren można było zobaczyć z powietrza, zanim mapy zostały narysowane.
Warto zauważyć, że Mapa Piri Reis został zainspirowany znacznie starszymi mapami z wielu części świata. Ale czego możemy się nauczyć z map takich jak Piri Reis? Stanowią mocny dowód na to, że w odległej przeszłości istniały na Ziemi cywilizacje o wielkiej wiedzy kartograficznej.
Wygląda na to, że te starożytne cywilizacje widziały obszary świata, które są teraz pokryte lodem, takie jak Antarktyda, co wskazuje, że osoba, która stworzyła te mapy, musiała widzieć części świata, w których klimat Ziemi był zupełnie inny, przed ostatnim epoka lodowcowa.
Mapa Piriego Reisa została odkryta w 1520 roku i nie tylko przedstawia Antarktydę bez lodu, ale także prawidłowo przedstawia geologię kontynentu amerykańskiego w taki sposób, że wygląda na stworzoną ze zdjęć lotniczych. Co zaskakujące, Służba Hydrograficzna Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych dokonała przeglądu tego wykresu i potwierdziła jego ważność w 100 procentach.
Ustalono ważność mapy i jest ona na tyle precyzyjna, że rzekomo służyła do poprawiania błędów w niektórych aktualnych mapach. Ale kto 6,000 lat temu sporządził wykres ziemskiego udziału w sektorze Antarktyki Wschodniej nad Oceanem Południowym? Jaka nieodkryta cywilizacja posiadała technologię lub miała taką potrzebę?
Z danych geograficznych mapy wynika, że oryginalny materiał pochodzi sprzed ponad 5,000 lat. Chociaż Mapa Piri Reis nie powstał przed wielką powodzią, powstał z map, które mają ponad 5,000 lat.
Kapitan Lorenzo W. Burroughs, szef USAF, Westover AFB, Massachusetts, pisze w interesującym liście o Mapa Piri Resi:
„Zbieżność mapy Piri Reisa z profilem sejsmicznym tego obszaru wykonanym przez brytyjską ekspedycję Norwegian w 1949 r., ponad wszelką wątpliwość, pozwala na stwierdzenie, że pierwotne źródło map musiało istnieć przed zakryciem obecnej pokrywy lodowej Antarktydy. wybrzeży Ziemi Królowej Maud”.
Inne mapy, takie jak Mapa Zeno, która poprzedza mapę Piri Reisa i przedstawia wybrzeże współczesnej Norwegii, Szwecji, Danii, Szkocji i Niemiec, są bardziej niezwykłe. Wykres Zenona pokazuje również dokładną długość i szerokość geograficzną wielu wysp.
Dlaczego to jest ważne? Nie było wówczas dostępnego sprzętu do przeprowadzenia tak precyzyjnych pomiarów. Co jeszcze bardziej niesamowite, mapa Zenona wydaje się przedstawiać teren współczesnej Grenlandii bez lodowców, co sugeruje, że ktoś musiał odwiedzić Grenlandię przed epoką lodowcową.
Wydaje się, że wiedza była przekazywana z osoby na osobę. Wydaje się, że mapy nawigacyjne pochodzą od nieznanych osób i zostały przez nich przesłane; być może to Minojczycy i Fenicjanie byli najlepszymi żeglarzami starożytności przez tysiące lat.
Dowody sugerują, że zostały one zebrane i zbadane w wielkiej bibliotece Aleksandrii (Egipt), a ich kompilacje zostały stworzone przez geografów, którzy tam pracowali. Piri Reis najprawdopodobniej uratował listy, ponieważ znajdowały się w Bibliotece Aleksandryjskiej, najbardziej znanej i ważnej bibliotece w czasach starożytnych. "Dr. Charles Hapgood – Maps of the Ancient Kings of the Sea” (Przedmowa do Turnstone Books, Londyn, 1979).
Jeszcze bardziej intrygujące są obrazy wykonane przez kartografów Yehudi Ibn Ben Zara. Jego mapa, stworzona w 1487 roku, przedstawia niektóre pokryte śniegiem części Bretanii. Ponadto mapa przedstawia wyspy na Morzu Śródziemnym i Egejskim. Wyspy te są obecnie zanurzone, co oznacza, że mapy zostały utworzone w czasie, gdy geologia naszej planety była znacząco inna, być może przed potopem.
Te starożytne mapy budzą wiele tajemnic i pytań, sugerując, że starożytne i inteligentne cywilizacje żyły na Ziemi w odległej przeszłości, sięgając co najmniej 10,000 12,000 do XNUMX XNUMX lat, budując wspaniałe budynki, dokonując zdumiewających wyczynów i przemierzając świat z zaskakującą precyzją.
