W swojej ustnej historii lud Heiltsuk opowiada, jak region obejmujący wyspę Triquet, na zachodnim wybrzeżu ich terytorium w Kolumbii Brytyjskiej, pozostawał otwartym terenem przez całą epokę lodowcową.
Według Williama Housty'ego, członka Naród Heiltsuk, wiele osób udało się w to szczególne miejsce, aby przeżyć, ponieważ wszystko wokół było pokryte lodem, ocean stawał się lodowaty, a zasoby żywności zaczynały się kurczyć.
Na początku 2017 roku archeolodzy w poszukiwaniu artefaktów prowadzili wykopaliska w wiosce Heiltsuk na wyspie Triquet (Kolumbia Brytyjska) w Kanadzie, kiedy natknęli się na niesamowity fizyczny dowód – kilka kawałków węgla drzewnego ze starożytnego paleniska.
Analiza kawałków węgla sugeruje, że wioska, opuszczona od XIX wieku z powodu wybuchu ospy, była prawdopodobnie zamieszkana około 1800 14,000 lat temu, co czyni ją trzy razy starszą niż Piramidy w Gizie i jedna z najstarszych osad w Ameryce Północnej.
Według Alishy Gauvreau, naukowca z Hakai Institute i doktorantki z University of Victoria, która pracowała na wyspie Triquet od kilku lat, dowody archeologiczne z wyspy Triquet sugerują, że ludzie zamieszkiwali ten obszar od wieków. dziesiątki tysięcy lat; i istnieje kilka innych miejsc, które pochodzą mniej więcej z tego samego okresu, co bardzo wczesna data uzyskana dla wyspy Triquet.
Gauvreau wyjaśnił, że powodem, dla którego wyspa Triquet była widoczna przez całą epokę lodowcową, był stabilny poziom mórz w pobliżu, co jest zjawiskiem znanym jako zawias poziomu morza.
Wyjaśniła, że większość lądu znajdowała się pod warstwami lodu. Kiedy te lodowce zaczęły się cofać, poziom mórz w górę iw dół wybrzeża wahał się od 150 do 200 metrów w porównaniu do tego, gdzie pozostał dokładnie taki sam.
W rezultacie ludzie mogli często wracać na wyspę Triquet. Zauważyła również, że podczas gdy inne pobliskie obszary wykazują dowody starożytnych mieszkańców, mieszkańcy wyspy Triquet „wyraźnie przebywali dłużej niż gdziekolwiek indziej”.
Stwierdziła, że oprócz odkrycia węgla drzewnego na miejscu archeolodzy zlokalizowali narzędzia takie jak obsydianowe ostrza, atlatle, miotacze włóczni, fragmenty haczyków wędkarskich i ręczne wiertła do rozpalania ognia.
Gauvreau dalej stwierdził, że dowody upadłego zgromadzenia, wraz z wieloma innymi czynnikami, sugerują, że pierwsi ludzie wykonali stosunkowo podstawowe kamienne narzędzia z łatwo dostępnych dla nich materiałów. Dodała, że prawdopodobnie zrobiono to z wygody.
Witryna wskazuje również, że pierwsi ludzie używali łodzi do chwytania ssaków morskich i zbierania skorupiaków źródło. Ponadto ludzie w tym samym okresie podróżowali na duże odległości, aby zdobyć nielokalne materiały, takie jak obsydian, zielony kamień i grafit, do produkcji narzędzi.
Archeolodzy i antropolodzy zostali wzmocnieni przez znalezisko w ich idei „Hipoteza autostrady wodorostów” co sugeruje, że pierwsi mieszkańcy Ameryki Północnej używali łodzi i podążali wzdłuż wybrzeża, aby uniknąć lodowatego terenu.
Gauvreau potwierdził, że dowody wskazują na to, że ludzie mogą poruszać się po obszarze przybrzeżnym łodzią lub innym pojazdem wodnym.
Dla narodu Heiltsuk, który przez lata współpracował z archeologami w celu przekazywania wiedzy i rozpoznawania miejsc takich jak wyspa Triquet, zrewidowany zapis archeologiczny również dostarczył nowych dowodów.
Ten naród ma zwyczaj dyskutować z rządem kanadyjskim na temat zarządzania gruntami i gospodarowania zasobami naturalnymi – negocjacje, które częściowo opierają się na niejasnej, mówionej historii zamieszkiwania regionu przez społeczność przez dłuższy czas.
„Więc kiedy siedzimy przy stole z naszą ustną historią, to tak, jakbym opowiadał ci historię” – wyjaśnił Housty. – I musisz mi uwierzyć, nie widząc żadnych dowodów.
Stwierdził, że zarówno historia mówiona, jak i dowody archeologiczne są zgodne, tworzona jest przekonująca narracja, dająca Heiltsukowi przewagę w negocjacjach. Zaznaczył, że przyniosłoby to efekt godny uwagi i bez wątpienia dałoby im przewagę w dalszych rozmowach z rządem.
