Het is verbazingwekkend om te bedenken hoeveel raadselachtige stenen bouwwerken en graven de oude Noormannen hebben aangelegd. De Koningstombe bij Kivik is echter een van de belangrijkste archeologische vindplaatsen uit de geschiedenis. Het is een van de grootste archeologische vindplaatsen die verband houdt met de mensen uit de bronstijd die in dit gebied leefden.
Stenen schepen, gemaakt van zorgvuldig in een specifieke volgorde gelegde rotsen, behoorden tot de mysterieuze en opmerkelijke monumenten die de Noorse volkeren uit de bronstijd hebben achtergelaten. Onderzoekers die graven onderzochten in Kivik bij Skåne in Zuid-Zweden ontdekten een graf dat nieuwe inzichten gaf in de geschiedenis van lokale oude heersers.
Een graf voor koningen
Het graf ligt 1,000 meter uit de kust van Skåne en wordt al jaren gedolven. Het was daarom moeilijk te bepalen wat voor een vreemde stenen structuur het was voordat het volledig was opgegraven. Toen er twee graven werden gevonden, werd duidelijk dat het in het verleden een bijzondere plek was geweest.
De mensen en dieren die op de rotstekeningen worden afgebeeld, zijn afgebeeld in cisten (Noot: een cist is een monument uit de traditie van een funeraire megalithische herdenking). Zo is er een tekening van een koets getrokken door twee paarden. Naast paarden zijn op de rotstekeningen ook vogels en vissen afgebeeld. Er zijn ook mysterieuze schepen en symbolen gevonden.
Op zoek naar schat
In 1748 stuitten twee boeren per ongeluk op een graftombe tijdens het delven van steen voor de bouw. De tombe was drieënhalve meter lang, lag van noord naar zuid en was gemaakt van stenen platen. Ondanks hun aanvankelijke vermoeden dat ze waardevolle spullen onder de grond zouden vinden, begonnen de boeren te graven en verspreidden ze het verhaal.
De twee boeren werden aangehouden door de politie, die boos was dat ze niet van tevoren op de hoogte waren gesteld van de ontdekking. In de gevangenis gaven de mannen de waarheid toe: ze hadden niets van betekenis gevonden tijdens hun opgravingen. Het verhaal over de plek stopte daar niet, zelfs niet nadat de boeren waren vrijgelaten.
Archeoloog Gustaf Hallstrom leidde de eerste officiële opgravingen tussen 1931 en 1933. De petrogliefen raakten beschadigd toen de lokale bevolking ze tussen 1931 en 1933 verwijderde voor andere bouwwerkzaamheden. Het team groef de resten van een nederzetting uit de steentijd op, maar er werden slechts enkele botten, tanden en bronzen fragmenten uit de bronstijd gevonden.
Een land van megalieten en vergeten koningen
Duizenden graven en megalithische bouwwerken zijn al eeuwenlang verloren gegaan in Scandinavië, en archeologen zijn al tientallen jaren bezig ze te reconstrueren. Het werk van vele wetenschappers helpt ons de functie van gebouwen en het leven in de regio in de oudheid te begrijpen. Niemand weet hoe het leven er in de bronstijd uitzag.
Het Kungagraven Museum toont alle artefacten die op de vindplaats zijn ontdekt. Jaarlijks bezoeken tienduizenden toeristen Kungagraven, een van de grootste Zweedse bezienswaardigheden uit de bronstijd. De tentoongestelde artefacten zijn het resultaat van de inspanningen en verbeeldingskracht van archeologen.
Men denkt dat de Koningstombe gebouwd is door iemand van aanzien in de oude samenleving, omdat hij zo groot was. Het is niet bekend wie er begraven ligt. De logica zegt echter dat degenen die zich een koninklijke begrafenis voorstelden, er waarschijnlijk niet ver naast zaten. De tombe zou de stoffelijke resten van belangrijke krijgers of heersers kunnen bevatten.
Moderne onderzoekers hebben moeite gehad met het identificeren van wat men op de vindplaats Kungagraven een 'schat' noemt. Het meest interessante aspect van deze vindplaats is de theorie dat de botten die daar zijn gevonden, toebehoorden aan onbekende heersers of andere belangrijke personen. Deze mensen waren ongetwijfeld invloedrijk en daarom kregen ze een magnifieke tombe, gemaakt door mensen die meer dan 3,000 jaar geleden in het gebied woonden.
