Wetenschappers blijven zoeken. Wat vandaag waar is, blijkt onwaar te zijn, of blijkt op een nieuwe locatie onjuist te zijn. Een dergelijke vondst werd gedaan onder de uitgestrekte ijskap van Groenland.
Door het DNA uit prehistorische botmonsters van Siberische mammoeten te onderzoeken, hebben wetenschappers sporen gevonden van het oudste DNA ter wereld, dat 1 miljoen jaar oud is.
Tot nu toe was het het oudste DNA ter wereld. Dat was geschiedenis. Maar een nieuwe DNA-test uit de ijstijd in Noord-Groenland gooide al die oude ideeën overboord.
Wetenschappers hebben een omgevings-DNA ontdekt dat ongeveer 2 miljoen jaar oud is, twee keer zo oud als voorheen. Hierdoor is de verklaring voor het bestaan van leven in de wereld volledig veranderd.
Specifiek is omgevings-DNA, ook wel eDNA genoemd, DNA dat niet rechtstreeks uit lichaamsdelen van een dier wordt gewonnen, maar nadat het op de een of andere manier in contact is gekomen met water, ijs, aarde of lucht.
Omdat dierlijke fossielen schaars waren, extraheerden de onderzoekers eDNA uit bodemmonsters onder een ijskap uit de ijstijd. Dit is het genetische materiaal dat organismen afgeven aan hun omgeving – bijvoorbeeld via haar, uitwerpselen, speeksel of ontbindende karkassen.
Dit nieuwe DNA-monster is verkregen door een gezamenlijk initiatief van onderzoekers van de Universiteit van Cambridge en de Universiteit van Kopenhagen. Onderzoekers zijn van mening dat deze bevinding zo baanbrekend is dat het de oorzaak van de huidige opwarming van de aarde zou kunnen verklaren.
Tijdens de warme periode in de regio, toen de gemiddelde temperaturen 20 tot 34 graden Celsius hoger lagen dan tegenwoordig, was het gebied gevuld met een ongebruikelijke verscheidenheid aan planten- en dierenleven, meldden de onderzoekers.
De DNA-fragmenten suggereren een mix van planten uit het Noordpoolgebied, zoals berkenbomen en wilgenstruiken, en planten die doorgaans een warmer klimaat prefereren, zoals sparren en ceders.
Het DNA toonde ook sporen van dieren, waaronder ganzen, hazen, rendieren en lemmingen. Eerder waren een mestkever en enkele hazenresten de enige tekenen van dierlijk leven op de vindplaats.
Bovendien wijst het DNA erop dat er in het gebied hoefijzerkrabben en groene algen leefden. Dat betekent dat de wateren in de buurt vroeger waarschijnlijk veel warmer waren.
Een grote verrassing was de vondst van DNA van de mastodont, een uitgestorven soort die lijkt op een kruising tussen een olifant en een mammoet. Eerder werd het DNA van de mastodont die het dichtst bij de vindplaats in Groenland werd gevonden, veel zuidelijker in Canada gevonden en was het veel jonger, namelijk slechts 75,000 jaar oud.
Door deze eDNA-monsters te onderzoeken, kan ook een helder beeld worden verkregen van het ecosysteem van 2 miljoen jaar geleden. Dit zal onze kennis over de prehistorische wereld op een nieuwe manier vormgeven en veel oude ideeën doorbreken.
