De Maya-beschaving fascineert onderzoekers en archeologen al lang, en terecht. De ingewikkelde architectuur, het complexe schrijfsysteem en de ongelooflijke vooruitgang in de astronomie en wiskunde hebben allemaal bijgedragen aan de blijvende erfenis van de Maya-beschaving. Onlangs heeft een team van onderzoekers lasertechnologie gebruikt om een oude Maya-stad bloot te leggen die eeuwenlang verborgen was geweest in de dichte Guatemalteekse jungle. Deze baanbrekende ontdekking werpt een nieuw licht op de fascinerende geschiedenis van het Maya-volk en hun opmerkelijke prestaties.
Een internationaal team van archeologen die op zoek waren naar de overblijfselen van de oude Maya-beschaving in Guatemala, slaagde erin duizenden voorheen onopgemerkte structuren te ontdekken die verborgen waren onder het bladerdak van het regenwoud, volgens een nieuwe studie gepubliceerd in het tijdschrift Science.
Met behulp van een luchtlaseronderzoeksmethode die bekend staat als Light Detection and Ranging, of LiDAR kortom, onderzoekers waren in staat om zo'n 61,480 oude structuren te identificeren, verspreid over de 2,144 vierkante kilometer van het Maya-biosfeerreservaat.
“Ook al hadden sommige eerdere LiDAR-onderzoeken ons hierop voorbereid, alleen al het zien van de enorme hoeveelheid oude structuren in het landschap was verbijsterend. Ik loop al 20 jaar door de jungle van het Maya-gebied, maar LiDAR liet me zien hoeveel ik nog niet had gezien. Er waren drie tot vier keer zoveel structuren als ik me had voorgesteld,” vertelde Thomas Garrison, een archeoloog aan Ithaca College en co-auteur van de studie. Gizmodo.
Hij voegde er ook aan toe dat "een van de meest opwindende bouwwerken die werd gevonden een klein piramidecomplex was in het hart van het centrum van Tikal", erop wijzend dat het feit dat LiDAR hielp bij het vinden van een nieuwe piramide "in een van de meest grondig in kaart gebrachte en begrepen steden". laat zien hoe nuttig deze technologie is voor archeologen.
Dankzij de nieuwe gegevens konden de wetenschappers schatten dat de Maya-laaglanden tijdens de late klassieke periode (11 tot 650 na Christus) een bevolking van maximaal 800 miljoen mensen huisvestten, wat waarschijnlijk betekent dat "een aanzienlijk deel van de wetlands moest worden aangepast voor gebruik in de landbouw om deze bevolking in stand te houden.”
De ontdekking door middel van laserverkenning is een belangrijke archeologische doorbraak. Deze nieuwe technologie heeft het potentieel om te helpen bij het blootleggen van nog veel meer verloren en vergeten beschavingen die verborgen zijn door oerwoudgebladerte. De bevindingen geven waardevolle inzichten in de Maya-beschaving en zullen daar ongetwijfeld toe leiden verder onderzoek en grote ontdekkingen. Deze prestatie is een bewijs van de mogelijkheden van moderne technologie en het belang van voortdurende archeologische verkenning.
