Archeologen, classici en mensen die de antieke wereld bestuderen, gebruiken steeds vaker hightech-instrumenten om meer te weten te komen over de mensen die in het verleden leefden. Zowel in zijn academische werk als in zijn werk voor televisie heeft professor Michael Scott verschillende strategieën gebruikt die hebben bijgedragen aan het tot leven wekken van de wereld van de oudheid. Hieronder volgen vijf manieren waarop professor Scott uitlegt hoe de technologie van vandaag ons helpt bij het uitbreiden van de antieke wereld.
Zien wat er onder de grond zit
Het graafproces is tijdrovend en duur. Archeologen hebben de afgelopen decennia geëxperimenteerd met grondpenetrerende technologie om te zien wat er onder de grond ligt. Dit heeft hen in staat gesteld om traditionele open opgravingen veel effectiever uit te voeren, waardoor ze een dieper inzicht in een locatie kunnen krijgen.
Dit zogenaamde geofysische onderzoek, dat doorgaans wordt uitgevoerd met een apparaat dat een magnetometer wordt genoemd, vereist dat iemand in een rechte lijn een bepaald gebied op en neer loopt, terwijl de magnetometer naar de grond is gericht. De gegevens worden vervolgens opgeslagen op een computer die aan het apparaat is bevestigd en door de persoon met een rugzak op zijn rug wordt gedragen.
Het maakt niet uit of iets magnetisch is; alles heeft een reeks magnetische eigenschappen die lokale verstoringen in het aardmagnetisch veld kunnen veroorzaken. De computer genereert een beeld van de archeologische structuren (muren, enz.) die onder de grond begraven liggen. Dit maakt gerichte opgraving mogelijk, die vervolgens kan worden gebruikt om het materiaal en de constructie van de objecten nader te onderzoeken.
Observeren vanuit de ruimte
Archeologen als Sarah Parcak, die een TED-prijs van 1 miljoen dollar won voor het creëren van een website waarmee iedereen met behulp van satellieten beelden van de aarde kan maken om aanwijzingen te vinden voor oude kenmerken die onder de grond verborgen liggen en die tot nu toe nog niet waren ontdekt, waren de pioniers van deze techniek.
Haar website, GlobalXplorer, laat zien hoe grotere landschapselementen met behulp van satellietbeelden scherpgesteld kunnen worden door frequent verschillende delen van het lichtspectrum (zoals infrarood) te gebruiken of door beelden te gebruiken die tijdens specifieke periodes van het jaar zijn genomen (zoals het droge seizoen of het regenseizoen). Sommige van deze elementen zijn vanaf de grond gewoon niet zichtbaar, zoals heel duidelijk werd aangetoond met de stad Tanis in Egypte; dit punt werd op een vrij effectieve manier benadrukt.
Observatie met behulp van lasers
Ik werk al bijna tien jaar bij Scanlabs, een bedrijf dat gespecialiseerd is in het uitvoeren van laserscans van archeologische vindplaatsen. We hebben samengewerkt aan projecten zoals de aanleg van ondergrondse steengroeven, aquaducten, het Parthenon, belangrijke kathedralen en complete stadsgezichten.
Deze laserscans kunnen tot op de millimeter nauwkeurig worden uitgevoerd. Vervolgens worden er meerdere kleurenbeelden met hoge resolutie overheen gelegd om gekleurde laserscanweergaven van de betreffende locaties te verkrijgen. Vervolgens kunt u ze op een computer bekijken vanuit elke hoek en op het gewenste formaat.
Tijdens de opnames van het meest recente seizoen van Ancient Invisible Cities voor de BBC, gebruikte de crew ook een helikopter om delen van de hele stad Istanbul te scannen. Dit resulteerde in een lasergescand model van de stad dat we konden bezichtigen.
Virtuele realiteit zien
De laserscans die we van een specifieke locatie maken, kunnen vervolgens worden omgezet in volledige 3D-virtual reality-ervaringen, die u kunt ervaren met elke 3D-headset die u tot uw beschikking heeft. Deze virtual reality-werelden maken het niet alleen mogelijk om u op een locatie te verplaatsen op een manier die in de echte wereld onmogelijk is, maar ze maken het ook mogelijk voor een veel groter aantal mensen om een locatie te ervaren dan ooit mogelijk zou zijn in de echte wereld vanwege de moeilijk bereikbare locatie. Het is mogelijk om er 360-gradenrondleidingen van te maken voor specifieke locaties, zodat bezoekers meer te weten kunnen komen over een locatie terwijl ze deze verkennen.
Zien wat er onder de zee is
Standaard laserscanners zijn niet erg effectief wanneer ze onder water worden gebruikt. Recente technologische ontwikkelingen maken het echter mogelijk om ongelooflijke ontdekkingen te doen van scheepswrakken in de oceaan. Het Black Sea Maritime Project heeft onlangs een scheepswrak ontdekt op de bodem van de Zwarte Zee dat dateert uit de 4e eeuw v.Chr. Dit scheepswrak is een van de meer dan 40 gevonden scheepswrakken.
Het wrak werd ontdekt door een op afstand bestuurbaar voertuig dat speciaal ontworpen was om dieper te duiken dan enig ander voertuig vóór hem en zich sneller door het water te bewegen dan enig ander voertuig in zijn soort. De vrachtwagen is uitgerust met speciale camera's die 3D-fotogrammetrie en video kunnen maken, waardoor hij zelfs bij extreem weinig licht kan zien.
De uitstekende anaërobe omstandigheden in de diepten van de Zwarte Zee zorgen ervoor dat het wrak prachtig bewaard is gebleven en nog steeds zijn houten mast en touwwerk heeft. Dit komt doordat de Zwarte Zee zuurstofarm is. De scan leverde een beeld op van een schip dat er na de voltooiing vrijwel hetzelfde uitzag alsof het nog steeds op het water lag.
